Admin Itek

Samsung R540

2011-03-16T14:53:00.002+01:00

Notebook Samsung R540 sprawia całkiem przyzwoite wrażenie. Czarna obwódka naokoło ekranu z wraz ze srebrną pokrywą oraz paskiem przy klawiaturze wygląda dość elegancko. Rozmieszczenie portów (większość po lewej stronie) jest wygodne. Pokrywa jak i cała obudowa jest sztywna, nie opada się ani nie ugina się pod naciskiem. Klawiatura jest bardzo miękka i wygodna chociaż akurat do klawiatury mam pewne zastrzeżenie wynikające ze wcześniejszych doświadczeń z małymi dziećmi. Posadzenie przed tym laptopem grozi szybkim demontażem przez 1-2 latka jako ze klawisze trochę odstają a odstępy miedzy nimi idealnie pasują do małych paluszków dziecka. Pamiętajcie że ostrzegałem. Drobnym wizualnym minusem są odciski palców, powstające po dotknięciu srebrnych powierzchni. Cóż, jak coś ma się błyszczeć to trza polerować. Bardzo dobrze laptop wypada pod względem poziomu hałasu. Praktycznie go nie słychać.

W pudełku:

-komputer
-bateria
-zasilacz
-recovery dvd
-instrukcje i gwarancja

Oprogramowanie
Na pokładzie mamy 64 bitową edycję Windows 7 preinstalowaną z zestawem oprogramowania według producenta niezbędnego nam do życia. Już przy pierwszym uruchomieniu te „niezbędne” zaczynają wkurzać jako że okienko “optymalizacja systemu w toku” wisiało na środku ekranu prawie 10 min. Okienka tego nie wyświetlił jednak system a jeden z programów napisanych przez Samsunga. Po zajrzeniu do panelu sterowania okazało się, że na komputerze znajdują się 44 programy w tym tak ważne i niezastąpione jak Alice Greenfinger, Cake Mania, Gem Shop i inne gry z firmy Oberon Media. Dodam że o żadnej z nich wcześniej nie słyszałem. Oprócz tego dość standardowy zestaw: Adobe Reader 9, Flash oraz rzadziej spotykane Norton Online Backup, McAfee Security, Skype 4,2 i Bing Toolbar. Ogólnie rzecz biorąc – jeden wielki śmietnik. Po odinstalowaniu pozostało 29 pozycji z tego większość Microsoft cośtam i Samsung cośtam, co do których programów za bardzo nie wiadomo - wywalać czy nie - bo mogą przestać działać jakieś komponenty komputera np. klawisze funkcyjne. Wśród programów znalazł się również Microsoft Office 2010, który można za darmo aktywować w wersji “Starter” z reklamami. W ramach ciekawostki pakiet wita oknem z pytaniem czy chcemy używać formatów plików Microsoftu czy konkurencyjnego OpenOffice.

Linux
Dobra wiadomość dla użytkowników Linuksa. Na komputerze uruchomiłem system Ubuntu 10.04.1 LTS 64 bit czyli w sumie nie najświeższy bo sprzed roku. Linux nie miał żadnych problemów z rozpoznaniem urządzeń. Bez dodatkowych pytań zadziałała karta grafiki (ze wsparciem 3D), dźwięk, Wi-Fi oraz kamera. Wygląda na to że czasy, w których połowa urządzeń zaczynała działać dopiero w wersji systemu opublikowanej w pół roku po zakupie sprzętu odchodzą w zapomnienie.

Specyfikacja
Procesor: Intel Core i5-450M
Taktowanie procesora: 2400 MHz
Pamięć RAM: 4 GB, DDR3
Urządzenie wskazujące: Touchpad
Klawiatura: Układ QWERTY
Dźwięk: Karta dźwiękowa zgodna z High Definition Audio, SRS 3D Sound Effect
Dysk twardy: 500 GB
Przekątna ekranu: 15.6 cal
Natywna rozdzielczość: 1366 x 768
Karta graficzna: ATI Mobility Radeon HD545V 1GB
Inne: Technologia LED
Napędy: DVD-Super Multi DL
Akumulator: 6-komorowy, Litowo-Jonowy
Karta sieciowa: 10/100/1000
Modem: nie
Łączność bezprzewodowa: WiFi 802.11 b/g/n, Bluetooth v3.0 + HS (high speed) wireless PAN
Złącza A/V: Wyjście słuchawkowe, Wyjście HDMI, Wyjście D-Sub, Wejście mikrofonowe
Złącza USB 3x 2.0
Gniazda rozszerzeń: Czytnik kart pamięci, RJ-45LAN
Oprogramowanie: System operacyjny Windows 7 Home Premium 64-bit (wersja polska), Adobe Acrobat Reader, Easy Battery Manager, Easy Display Manager, Easy Network Manager, Easy SpeedUp Manager, Samsung Update Plus, Samsung Support Center
Wysokość: 3.62 cm
Szerokość: 37.98 cm
Głębokość: 25.55 cm
Waga: 2.5 kg

Wesołych Świąt!

2010-12-22T09:58:00.001+01:00

Wszystkim czytelnikom mojego bloga życzę zdrowych, wesołych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia oraz szczęśliwego Nowego Roku.

Nokia Booklet 3G

2010-11-18T15:06:00.001+01:00

Netbook sprawia bardzo pozytywne wrażenie. Przede wszystkim mamy tu mocną, aluminiową obudowę a zarówno komputer jak i zasilacz wyglądają estetycznie i solidnie. Klawiatura i touchpad działają prawidłowo chociaż co do klawiatury to pewne problemy może sprawiać nietypowy układ i niewielkie rozmiary klawiszy „strzałek”. Według producenta „Szklany ekran klasy HD-ready o przekątnej 10,1'' z folią antyodblaskową zapewnia optymalną widoczność”. Niestety, patrząc na ekran mam wrażenie że to hasło marketingowe trochę rozmija się z rzeczywistością. Odblaski są widoczne i dużo większe niż na moim MSI Wind U-100 z matowym ekranem nie posiadającym żadnych antyodblaskowych folii. Trochę czarno widzę pracę w słoneczny dzień w plenerze. Obudowa nie posiada otworów wentylacyjnych, całe ciepło odprowadzane jest przez aluminiową blachę. Gniazdo SIM i czytnik kart SD przykryte są wspólną plastikową klapką. O ile daje to lepszą ochronę wnętrza komputera przed kurzem to można się obawiać że osoba często korzystająca z kart pamięci prędzej czy później tą klapkę urwie.

W pudełku
-komputer
-słuchawki
-zasilacz
-torba
-kabel USB do podłączenia telefonu

Oprogramowanie
Co na duży plus – producent nie zaśmiecił komputera w sposób uniemożliwiający normalne korzystanie jak to się często zdarza. Na netbooku znajdziemy jedynie Microsoft Office 2007 (60 dni), Nokia Ovi Suite, Nokia Social Hub, F-Secure Internet Security 2010 (30 dni). Tym samym jest to jeden z nielicznych komputerów na których nie musiałem zaczynać instalacji oprogramowania od trwającej 2 godziny deinstalacji śmieci, które producent uznał za niezbędne. Całość działa pod kontrolą systemu Windows 7 Starter. Pomimo, że właśnie ta wersja według Microsoftu jest dedykowana netbookom osobiście wolałbym którąś z wyższych wersji i bynajmniej nie zawadza mi brak możliwości zmiany tapety (co pewnie da się obejść w rejestrze) ale inne ograniczenia związane z pracą w sieci i wielozadaniowością. Netbook (ten jak i każdy inny) na potrzeby „siódemki” jest trochę słabawy i zdarza się czekać na otwarcie jakiegoś okienka ale nie aż tak, żeby dyskwalifikowało to korzystanie z komputera. Index Wydajności Systemu Windows wynosi 2.2.

Linux
Ubuntu 10.04 odpaliło się na komputerze i rozpoznało zainstalowane urządzenia. Bez problemu zadziałała karta dźwiękowa, kamera i WiFi. System wykrył również moduł GSM (z czym jeszcze się Linuksowi zdarzają problemy). Jedyne problemy sprawiła karta grafiki – nie dało się uruchomić „zaawansowanych efektów pulpitu” a obraz wyświetlony został w rozdzielczości 800x600. Możliwe że problem ten można rozwiązać poprzez instalację ręczną innego sterownika lub ręczne poprawki w plikach konfiguracyjnych. OS nie sugerował użycia sterowników własnościowych. Nieprawidłowo wyświetlany był też czas pracy pozostały na baterii: wg. Linuksa 2h 15min po restarcie na Windows stało się nagle 3h 43 min.

Specyfikacja
Procesor: Intel® Atom™ Z530, 1.6 Ghz
Chipset: Intel® Poulsbo US15W
RAM: 1 GB DDR2
Dysk twardy: 120 GB
Łączność bezprzewodowa: WiFi: 802.11 b/g/n, Bluetooth 2.1 + EDR, Wbudowany modem 3G (tylko do transmisji danych): WCDMA 900/2100 lub 800-850/900/2100
Dźwięk i wideo: Aparat fotograficzny 1,3 Mpx z pełną ostrością obrazu, Port HDMI do wyjścia wideo HD, Wbudowane głośniki stereo i mikrofon, Analogowe wyjście audio/gniazdo słuchawek (w przypadku słuchawek OMTP działa też jako wejście audio)
Wyświetlacz 10,1", 1280 x 720 pikseli, Szklane okno
Bateria: 56,8 Wh
Porty i gniazda wejścia/wyjścia: Wyjście HDMI 1.2 do wideo HD, 3 x USB 2.0, Wyjście słuchawkowe 3,5 mm (z zestawami słuchawkowymi OMTP działa także jako wejście audio), Gniazdo zasilacza, Czytnik kart SD, Gniazdo kart SIM/USIM
Obudowa: Cienka obudowa z aluminium używanego do budowy samolotów
Wymiary: 264 x 185 (z łączeniami) x 19,9 mm
Waga: 1250 g

-odblaski na wyświetlaczu
-dziwny układ klawiszy „strzałek”
-Windows 7 Starter
-cena

+bateria
+rozdzielczość (1280x720)
+cieniutki
+obudowa aluminium
+niezaśmiecony przez producenta
+modem 3G

Zewnętrzny punkt dostępowy TP-Link TL-WA5210G

2010-11-03T14:01:00.002+01:00

Na początek pozwolę sobie dać skrótowy opis sytuacji/ problemu do rozwiązania. Potrzeba połączyć między sobą dwa budynki. Budynki się widzą – strefa Fresnela prawie czysta. Wcześniejsze połączenie na dwóch antenach Yaga działało poprawnie chociaż nie rewelacyjnie (zgubione pingi, czasami rwało). Za ten stan rzeczy odpowiedzialność ponosiły głównie bardzo długie 20m+ kable do anten, do tego narażone na uszkodzenia. Co to ma wspólnego z punktem dostępowym TL-WA5210G? Właśnie to urządzenie przynosi rozwiązanie zaistniałego problemu. Dzięki integracji AP z anteną w jednym pudełku został wyeliminowany problem kabli, na których są z reguły największe straty sygnału. Zamiast tego urządzenie podłącza się zwykłą skrętką UTP. Dodatkowym plusem jest zasilanie tym samym kablem co przesył danych zgodne ze standardem PoE.

Co w pudełku
- punkt dostępowy
- zasilacz
- przejściówka RJ-45 do PoE
- kabel sieciowy
- opaski mocujące
- płyta cd
- instrukcje i ulotki

Konfiguracja
Punkt dostępowy TL-WA5210G potrafi działać w trybach: Klient Router (WISP), AP Router, Access Point, Client, Bridge WDS i Repeater. Na potrzeby zestawienia połączenia miedzy budynkami najlepiej skonfigurować urządzenia jako bridge z ukrytym rozgłaszaniem SSID. W każdym z urządzeń ustawia się adres MAC „drugiej strony” co utrudnia ewentualnemu napastnikowi przechwycenie połączenia i podsłuchanie przesyłanych danych. Konfiguracja jest bardzo łatwa i odbywa się jak w większości podobnych urządzeń za pośrednictwem przeglądarki internetowej. Jak zwykle przypominam o zmianie domyślnego hasła administratora na własne, spełniające odpowiednie wymogi bezpieczeństwa. Fizyczny montaż urządzeń ogranicza się do przypięcia punktu dostępowego do wysięgnika za pomocą dostarczonych w zestawie opasek i wyprowadzenia kabla Ethernet.

Działanie
Korzystając z urządzeń nie zaobserwowałem jakichkolwiek problemów z transmisją, zgubionych pakietów czy przerwanego połączenia. Co prawda przy odległości miedzy budynkami rzędu kilkudziesięciu metrów moc osiągana przez TL-WA5210G można określić jako „overkill”. Przy dobrym ustawieniu anten i czystej strefie Fresnela bez problemu można pokusić się o zestawienie łącza na dystansie kilku kilometrów.

Specyfikacja
Standardy: 802.11b, 802.11g
Interfejs: 1xLAN (10/100M)
Prędkości [Mb/s]: 11g: 108/54/48/36/24/18/12/9/6 (dynamiczne); 11b: 11/5,5/3/2/1 (dynamiczne)
Zakres pracy [Ghz]: 2,4-2,4835
Moc wyjściowa [dBm]: 27
Zysk anteny [dBi]: 12
Polaryzacja: Pionowa lub Pozioma
Kąt promieniowania H/V [º]: 60/30
Obudowa: Zewnętrzna
Ochrona przeciwprzepięciowa [kV]: 15
Modulacje: 11g: BPSK, QPSK,16QAM,64QAM, OFDM; 11b: DQPSK, DBPSK, DSSS, CCK
Czułość: 11b: 11M:-90dBm 5,5M:-92dBm, 1M:-98dBm; 11g: 54M: -76dBm, 48M:-78dBm, 36M:-82dBm, 12M:-91dBm,9M:-92dBm
Zasilanie: 230V AC / 12V DC (PoE)
Certyfikaty: FCC, CE
Temperatura pracy [ºC]: -30... +70
Wilgotność [%]: 10-90, bez kondensacji
Wymiary [mm]: 265x120x83

+ cena
+ moc sygnału
+ eliminacja kabla AP - antena

Monochromatyczna drukarka laserowa B6500dn

2010-10-18T12:39:00.005+02:00

Rozpakowując drukarkę poczułem się jakbym otwierał „Matrioszkę”. W ogromnym pudełku znalazłem dwa mniejsze. W jednym z nich znalazła się sama drukarka, w drugim – moduł druku dwustronnego. Drukarka – dość duża i ciężka imponuje nie tylko rozmiarami ale również możliwościami. Wydajność 43 strony na minutę, czas oczekiwania na pierwszą stronę – 8s i możliwość druku dwustronnego. Drukarka bez trudności obsłuży nie tylko małe biuro ale starczy jej mocy przerobowych na cięższe prace. Powyższe dane podaję za producentem ale obserwacja urządzenia w pracy potwierdza, że mamy do czynienia z demonem prędkości, ponad dwukrotnie szybszym od drukarek serii B4xxx przeznaczonych dla typowego małego biura.

W pudełku
- drukarka
- moduł druku dwustronnego
- kable zasilające (2 szt z różnymi wtyczkami)
- toner (zintegrowany z bębnem)
- płyta CD
- gwarancje, instrukcje

Instalacja
Linuksa nie testowałem ale problemów być nie powinno – drukarka obsługuje zarówno język PCL jak i PostScript. Pod Windows – standardowo z płyty. Sterowniki oraz menu dostępne jest w języku polskim bez dodatkowych kombinacji (cześć wcześniejszych modeli wymagała ładowania translacji specjalnym programem dostępnym na stronie producenta).

Wydruki
Pisałem że szybkie? Ano szybkie. Do tego drukarka poradziła sobie bez trudności z najgrubszym papierem jaki zdołałem znaleźć (230g/m2) z którym nie radziła sobie żadna z wcześniej używanych przeze mnie drukarek OKI.

Specyfikacja
Języki opisu strony drukarki PCL6, PCL5e, PostScript 3, Emulacja drukarek igłowych Epson FX
Rozdzielczość 1200 x 1200dpi
Szybkość drukowania 43 str./min

Dostępne konfiguracje
Model B6500 - model podstawowy B6500n - zawiera kartę sieciową B6500dn - zawiera kartę sieciową oraz moduł druku dwustronnego

Podłączenia i zgodność
Języki opisu strony drukarki PCL6, PCL5e, PostScript 3, Emulacja drukarek igłowych Epson FX
Zgodność z systemami operacyjnymi Windows 98 / ME / NT4.0 / 2000 / XP Home / XP Professional / XP Professional x64 / Windows Vista / Server 2003 / Server 2003 for x64 / Mac OS 9.0 lub nowszy/ Mac OS X PowerPC 10.2 lub nowszy/ Mac OS X Intel 10.4.4 lub nowszy
Interfejs standardowy Karta sieciowa 10/100 Base TX Ethernet (standard w B6500n i B6500dn)Port równoległy, dwukierunkowy IEEE 1284 USB 2.0 25-pinowy port szeregowy RS232C
Sieć Karta sieciowa 10/100 BaseTX z wbudowanym serwerem internetowym do konfiguracji i zarządzania kartą sieciową i drukarką. Protokoły: SMTP, TCP/IP, Netware i Ethertalk. TCP/IP:- ARP, IP, ICMP, TCP, UDP, LPR, HTTP(IPP), BOOTP, WINS, DHCP, SNMP, DNS, Netware 5.x i 6 z pełnym wsparciem NDS i NDPS: P-Server, R-Printer, EtherTalk:- ELAP, DDP, AEP, NBP, ZIP, RTMP, ATP, PAP

Materiały eksploatacyjne
Inne materiały eksploatacyjne
Toner Zintegrowana kaseta z tonerem: - Toner standardowy: 13 000 stron - Toner o dużej wydajności: 22 000 stron

Pozostałe dane techniczne
Napięcie zasilania 230 VAC +/- 10%
Waga Około 21kg (wraz z materiałami eksploatacyjnymi)
Głośność Podczas pracy: 56dB(A) W stanie czuwania: 28dB(A) W trybie oszczędzania energii: prawie bezgłośnie
Gwarancja 36 miesięcy, naprawa w ciągu 24 godzin w miejscu instalacji lub sprzęt zastępczy.
Temperatura Podczas pracy: 5°C – 35°C Przechowywanie: 0°C – 35°C
Wymiary (wys. x szer. x gł.) B6500 i B6500n: 422mm x 465mm x 404mm B6500 dn: 422mm x 549mm x 404mm
Częstotliwość zasilania 50/60Hz +/- 2%
Wilgotność Podczas pracy: 15% – 85% wilgotności względnej Przechowywanie: 15% – 80% wilgotności względnej

Podawanie papieru
Rodzaje papieru A4, A5, A6, B5, Letter, Legal 13 & 14, Executive, Statement, formaty niestandardowe (88x139 – 215x355 mm)
Pojemność tacy odbiorczej 500 arkuszy stroną zadrukowaną do dołu, 70 arkuszy stroną zadrukowaną do góry
Drukowanie dwustronne W B6500 i B6500n - opcjonalnie W B6500dn - standard
Standardowe podajniki papieru Pojemność podajnika 1: 150 arkuszy (80g/m2), Pojemność podajnika 2: 550 arkuszy (80g/m2)
Rodzaje kopert Com-10, DL, C5, Monarch
Dodatkowe podajniki papieru Podajnik 3 i 4: 550 arkuszy każdy (80 g/m2)
Gramatura papieru 60 – 216g/m2

Wydajność
Czas pierwszego wydruku 8 sekund
Pamięć (standard) 128MB
Wydajność miesięczna Maksymalnie: 200 000 stron
Pamięć (maksymalnie) 640MB
Rozdzielczość 1200 x 1200dpi
Pamięć - standard / maksymalnie 128MB/1152MB
Pamięć dodatkowa Pamięć Flash: 12MB - opcja dla przechowywania czcionek, formularzy i makrodefinicji. Opcjonalnie do 1GB.
Czcionki PCL: 99 czcionek skalowalnych, 1 bitmapowa PostScript: 136 czcionek Kody kreskowe: 11 rodzajów: UPC-A, UPC-E, EAN/JAN-8, EAN/JAN-13, Interleaved2of5, Code39, Code 128, EAN/UCC- 128, CODABAR, ZIP+4POSTNET
Szybkość drukowania 43 str./min
Szybkość druku w czerni A4 43 str./min
Szybkość procesora 533MHz

+ szybkość
+ druk dwustronny
+ druk na grubym papierze

- cena
- waga i rozmiary

Router Wi-Fi ADSL - ZXV10 W300

2010-10-11T14:34:00.006+02:00

Co daje nam TP S.A.? Daje prosty (wręcz prymitywny) router. Jest on jednak w pełni wystarczający w typowym mieszkanku - ma to co typowemu użytkownikowi potrzeba. I tu jedna drobna uwaga: finanse. Otóż za 99 zł (nie ma to jak cenę wymyślają marketingowcy) można kupić urządzenie bardziej uniwersalne i o lepszych parametrach. Chociaż z drugiej strony mamy wsparcie ze strony błękitnej linii i nikt nie powie żeby podłączyć modem dostarczony przy podpisywaniu umowy co zdarza się jeżeli zamotamy się w ustawieniach jakiegoś dziwnego wynalazku lub coś po prostu coś nie działa. A w przypadku sprzętu zakupionego na własną rękę spotkałem się z taką spychologią.

Co w pudełku:
- modem Wi-Fi ZTE
- płyta CD
- kabel telefoniczny RJ-11
- kabel Ethernet
- kabel USB
- zasilacz sieciowy
- rozdzielacz sygnału
- mikrofiltry (2 sztuki)

Pierwsze wrażenie
Urządzenie nie jest szczytem elegancji a plastik z którego je wykonano przypomina w fakturze tanie chińskie zabawki. No ale to nie ma być ładne – to ma działać.

Instalacja
Instalacja to pikuś. Pan Pikuś – chciałoby się rzec. W instrukcji zawarty jest dokładny opis krok po kroku a sam kreator instalacji przypomina o każdym nawet najdrobniejszym szczególe – w tym o podpięciu właściwych kabelków. Za instalację zdecydowany plus. Oczywiście można również wszystko zrobić z poziomu przeglądarki i z dowolnego systemu operacyjnego a sam modem powinien rozpoznać tryb ADSL itp. pozostawiając użytkownikowi troskę jedynie o nazwę użytkownika, hasło i ewentualny „tuning” dodatkowych opcji. W tym momencie dwie uwagi: po pierwsze KONIECZNIE ZMIENIĆ HASŁO (o czym zawsze przypominam), po drugie jeżeli zaczniemy mieszać „ręcznie” a jak coś nam nie pójdzie będziemy chcieli skorzystać z kreatora to najpierw trzeba przywrócić ustawienia fabryczne. Bez tego kreator nie „rozpozna” routera.

Instrukcja(pdf)

Specyfikacja
Interfejsy: ADSL/ADSL2/ADSL2+ : 1* RJ11 port; Ethernet: 4* RJ45 ports, 10/100Mbps ; WiFi zgodny z IEEE 802.11b/g
ADSL: Multi-mode, ANSI T1.413 Issue 2, l ITU G.992.1 (G.dmt),l ITU G.992.2 (G.lite), l ITU G.992.3, l ITU G.992.4, l ITU G.992.5 Annex A/L/M,l ITU G.994.1 (G.hs), Fast path and Interleave path
WAN: max 8 PVCs; automatyczna konfiguracja PVC; PPPoE, PPPoA, Static, DHCP; Bridge connection Support 802.1Q VLAN tagging and 802.1P priority marking; Support RFC 2684 LLC/SNAP and VC
encapsulation
Ethernet: 10Base-T, 100Base-TX, Auto MDI / MDI-X, Auto rate, Support PVC binding with port
WiFi: 2.4GHz, Manual/auto selection WiFi mode, 802.11b only, mixed, 802.11g only
Bezpieczeństwo: 64/128bit WEP; WPA-PSK; WPA2-PSK; ukrycie ESSID; wiele ESSID-ów; WMM; Kanały: 11 (US), 13 (Europe); IEEE 802.11i
Reguły bezpieczeństwa: oparte o PVC i adres MAC; filtrowanie pakietów; izolacja PVC; filtrowanie IP; NAT/NAPT, NAT ALG, mapowanie portów; wbudowany firewall (SPI), blokada ataków DoS; L2TP, PPTP, and IPsec VPN passthrough;filtrowanie po URL, NAT
QoS: ATM QoS: CBR, UBR, nrt-VBR, and rt-VBR; IP QoS
Routing: IEEE 802.1d transparent bridging; 256 adresów MAC; ARP, ICMP, Ipv4, TCP, UDP,FTP, TFTP, and HTTP; trasowanie statyczne; RIP V1/V2; policy based routing; DHCP Server/Client/Relay; IGMP Snooping, IGMP Proxy; DNS Proxy; DDNS; UpnP IGD; SNTP client;
Zarządzanie i diagnostyka: TR-069; SNMP V1/V2; GUI przeglądarkowe; CLI; Telnet; wgrywanie firmware i konfiguracji przez TFTP FTP HTTP; log; F4/F5 SEG, ETE OAM.
Wymiary: 164m×127mm×33mm
Waga: 260g
Pobór prądu: 6W
Zasilacz: 100~240V 50/60Hz .3Amax => DC 12V±5% 700mA
Temperatura pracy: 0°C to +40°C
Temperatura przechowywania: -20°C to +60°C
Wilgotność: 30% to 90%
Wilgotność podczas przechowywania: 10% to 93%
(bez)Awaryjność: Mean time between failure (MTBF)>60000 hours

+ instalacja
+ wsparcie operatora

- wykonanie
- możliwości/cena

Notebook Asus K70ID

2010-09-08T12:10:00.007+02:00

Notebook dość duży. Zdecydowanie należy mu się miano komputera „przewoźnego” a nie przenośnego, chociaż duży ekran i dobrej jakości wbudowane głośniki powinni docenić użytkownicy poszukującego zamiennika dla komputera stacjonarnego, u których komputer nie będzie zbyt często używany „w terenie”. Pewne zastrzeżenia mogą mieć również gracze gdyż zastosowany układ graficzny plasuje się według serwisu Notebookcheck na samym dole „klasy średniej”.

W pudełku
Laptop, bateria, zasilacz, płyta DVD z oprogramowaniem narzędziowym, gwarancje i ulotki, „krawatka” do wiązania kabli.

Testy
Po rozpakowaniu muszę stwierdzić, że klika rzeczy nie spodobały mi się „od pierwszego wejrzenia”. Po pierwsze po założeniu baterii klapka nie chciała wskoczyć na swoje miejsce i lekko odstawała. Kolejnym minusem jest strasznie brudząca się obudowa – widać każdy odcisk palca – oraz „karbowany” touchpad. Chociaż te kwestie bardziej kosmetyczne i zahaczają o przyzwyczajenia użytkownika. Klawiatura sprawa wrażenie delikatnej, uginają się sąsiednie klawisze. Według mnie kabelki przy zasilaczu są dość krótkie (minus dla studentów próbujących się podpiąć od jedyne gniazdko na auli ;) ). Na szczęści można dokupić dłuższy.

Ubuntu Linux 10.4PL
Odpaliłem na komputerze system operacyjny Ubuntu Linux 10.4. Sprzęt został wykryty w 100%. Dla karty graficznej system zaproponował instalację sterowników własnościowych. Ciekawostką nieznanego pochodzenia jest odwrócony „do góry nogami” obraz z kamerki w programie Cheese. Nie wiem czy jest to wynik jakiegoś błędu programowego czy też wady tego konkretnego egzemplarza komputera. (Ktoś potwierdzi?) System nie reagował na część klawiszy funkcyjnych (m.in. regulacja głośności), działała jasność ekranu. Podczas sprawdzania kolejnych doszło do zawieszenia komputera co w większości przypadków w Linuksie świadczy o jakimś problemie ze sprzętem. Ze względu na bardzo ograniczony czas i niemożliwość instalacji systemu na dysku nie mogłem przetestować tego dokładniej ale sygnalizuję, że coś może być na rzeczy.

Windows
Nie uruchamiałem. Nie testowałem. Sorry. Zakładam, że powinien działać poprawnie.

Specyfikacja
Kod Producenta: K70ID-TY019V
Procesor: Intel Pentium 2,2 (pamięć cache 1024)
Matryca: 17,3'', WXGA++ 1600 x 900 (16:9), świecąca powłoka, HD, COLOR SHINE
Pamięć zainstalowana: 2, zajęte/wolne sloty: 1/1, max. Pojemność: 4, technologia: SODIMM DDR3 1066MHz
Dysk twardy (pojemność) 250 GB, interfejs SATA, prędkość 5400 rpm
Napęd optyczny: Super Multi DVD+/-RW/RAM
Napęd FDD: Nie
Karta graficzna: nVidia GT320M, pamięć 1024
Karta dźwiękowa: SRS Premium Sound and bespoke Altec Lansing speakers, 2 głośniki
Wbudowany mikrofon: Tak
Karta sieciowa przewodowa: 10/100/1000 Mbps Gigabit Ethernet
Karta sieciowa bezprzewodowa: tak, 802.11 b/g/n
Gniazda i wyposażenie: USB 2.0 x4, VGA (RGB) , HDMI, Bluetooth, fax modem, line-out , wejście mikrofonu, czytnik kart pamięci (3 w 1 SD,MMC,MS), wbudowana kamera 0,3Mpix, kensington lock
System operacyjny: Windows 7 Home Premium 64 bit (polski, angielski)
Urządzenie wskazujące: touchpad
Akumulator: 6-ogniowy, pojemność 4400 mAh, czas pracy 2h
Wysokość: 3.6 cm
Szerokość: 42.0 cm
Głębokość: 27.9 cm
Waga: 3,3 kg
Gwarancja: 24 miesięcy, międzynarodowa, na baterię 12 miesięcy

Mała dygresja na koniec. Na stronie Asusa prezentującej produkt zauważyłem napis: „Windows®. Life without Walls™. ASUS recommends Windows 7.”. Tekst może i fajny ale od razu przywołuje slogan reklamujący Linuksa: „In a world without fences and walls, who needs Gates and Windows?”. Czy nie przesadzają z tym usuwaniem ścian ;).

-klapka baterii
-krótkie kabelki
-touchpad, obudowa, klawiatura (chociaż tu trochę kwestia gustu)

+dobre głośniki

Zewnętrzna nagrywarka DVD - LG GP8 lite

2010-08-20T09:09:00.002+02:00

Nieduży napęd doceni każdy użytkownik przenośnego sprzętu niewyposażonego w takie „luksusy”, czy będzie to netbook czy też laptop którego wbudowany napęd odmawia współpracy. Niewiele większy od rozmiaru samej płyty CD napęd LG GP8 jest tutaj całkiem niezłym rozwiązaniem. Sam napęd prezentuje się nieźle i zgodnie z przewidywaniami jest rozpoznawany przez system bez dodatkowych kombinacji. Chociaż przyznam że tu napotkałem na drobny problem. Kabelek USB ma dwie wtyczki co powinno umożliwić dodatkowe zasilanie w przypadku gdyby komputer nie był wyposażony w gniazda odpowiedniej mocy. Przy pierwszej próbie napęd tylko migał diodą i nie chciał się otworzyć. Przełączenie na drugą wtyczkę dało efekt. Nie wiem czy był to jedynie przypadek czy wtyczki się w środku czymś różnią – wizualnie niczym oraz nie są w żaden sposób oznaczone. Podczas nagrywanie napęd jest dosyć cichy, można usłyszeć tylko lekki szum.

W pudełku:
- napęd
- kabelek USB
- instrukcja
- gwarancja

Test:
W ramach „procedury testowej” nagrałem obraz iso o wielkości 695,7 MB na płytę za pomocą przenośnego napędu LG oraz wbudowanego w komputer napędu stacjonarnego. Testowym systemem było Ubuntu 10.04 z programem Brasero. Program podczas nagrywania wyświetlał na bieżąco szacunkową prędkość nagrywania. Napęd wbudowany został ograniczony do prędkości 24x deklarowanej przez producenta jako maksymalna możliwa w LG GP8. Dla napędu GP8 prędkość początkowo wynosiła około 11x, w połowie procesu nagrywania 16x by na koniec osiągnąć 26x. Wbudowana w komputer nagrywarka osiągnęła odpowiednio 18x, 25x i...25x. Czas nagrywania wyniósł na LG GP8 05:29 a na napędzie wewnętrznym 04:19.

W skrócie: małe i wygodne. Co prawda nagrywarka jest odrobinę wolniejsza od swoich wewnętrznych odpowiedników to użytkownicy netbooków na pewno docenią niewielkie rozmiary i wagę umożliwiającą zabranie napędu w podróż. Prędkość zapisu jest odrobinę mniejsza niż typowego napędu wewnętrznego ale nie ma to dużego znaczenie – w końcu napęd nie został zaprojektowany do taśmowego nagrywania płyt a do skorzystania z napędu w podróży. Ta dodatkowa minuta nie ma dużego znaczenia.

+rozmiary

Specyfikacja:
typ napędu: DVD-Multi - slim
zapis: DVD+/-R 8.00x; DVD+/-RW 8.00x (8x DVD+RW; 6x DVD-RW); DVD+/-R DL 8.00x; DVD+/-RW DL 5.00x; CD-R 24.00x; CD-RW 24.00x
odczyt: CD-ROM 24.00x; DVD-ROM 8.00x
czas dostępu dla CD: 140.00 ms
czas dostępu dla DVD: 160.00 ms
pojemność pamięci podręcznej: 2048.00 kb
interfejs: USB 2.0
formaty zapisu dla CD: CD-RW, CD-R
formaty zapisu dla DVD: VD-RW, DVD-RAM, DVD-R9, DVD-R, DVD+RW, DVD+R9, DVD+R
odczytywane formaty CD: Video-CD, Photo-CD, CD-Text, CD-RW, CD-ROM XA, CD-ROM, CD-R, CD-I, CD-Extra, CD-DA,
odczytywane formaty DVD: DVD-R, DVD+R9, DVD-R9, DVD+RW, DVD+R, DVD-RAM, DVD-RW, DVD-Video
wysokość: 24.00 mm
szerokość: 163.00 mm
głębokość: 153.00 mm
waga: 0.37 kg

Bezprzewodowa karta USB TP-Link TL-WN422G

2010-08-09T14:40:00.003+02:00

Wg. producenta TL-WN422G to „bezprzewodowa karta USB o dużej mocy”. Jako że urządzenie to wpadło mi ostatnio „w łapki” postanowiłem je przetestować.

W pudełku
Karta, płyta CD ze sterownikami, instrukcje i ulotki, przedłużka USB

Linux
Jako użytkownik Linuksa na wstępie odpaliłem mój ulubiony system, podłączyłem kartę i... nic się nie stało. Niestety pingwinek nie rozpoznał karty. Niepowodzeniem zakończyła się również próba ręcznego załadowania sterownika (sudo modprobe zd1211rw). Sterownik co prawda się ładuje ale karta nie działa. Nic nie dało również ręczne wgranie pobranych z sieci plików firmware do /lib/firmware. Na jednej ze stron znalazłem informację że najnowsza wersja karty (2.0) nie działa z Linuksem, działają tylko wersje wcześniejsze. Firmware na stronach twórców sterownika miało numerek 1.4. W każdym razie ani Ubuntu 9.04 ani 10.04 nie zechciało nawiązać współpracy ze sprzętem. Dla mnie duży minus w zasadzie wykluczający sprzęt.

Windows
Test nie byłby testem bez sprawdzenia jak karta działa odpaliłem więc Windows XP i do dzieła. Instalacja pod Win standardowa. Nie instalowałem dostarczonego na płycie software, a jedynie sterownik za pomocą kreatora wykrywania sprzętu. Zadziałało bez problemu. Co prawda pojawił się komunikat, że sterownik nie został podpisany ale w XP to częste i kliknięcie „mimo to kontynuuj” popycha instalację dalej.

Dużej mocy...?
Pospacerowałem z netbookiem naokoło budynku żeby sprawdzić zasięgi. Karta gubiła połączenie kilka metrów dalej niż wbudowana w komputer. Może rzeczywiście moc była minimalnie większa ale bez jakiejś rewelacji. Podczas spaceru zgubiłem około 10% pingów, sporo pomimo pracy na granicy zasięgu. Co więcej zaobserwowałem zgubione pingi gdy stałem pod samym nadajnikiem. Dla przeciwwagi plusem jest możliwość podłączenia zewnętrznej anteny zamiast standardowego „patyczka”. Sama karta ma jeszcze jedną wadę – włożona w gniazdo nie przylega do komputera i troszkę się kiwa.

Podsumowanie
O ile mała i przenośna karta na USB może się okazać czasami przydatna do zestawienia sieci na kilku przypadkowych komputerach to użytkowanie TL-WN422G w takim charakterze raczej odpada. Brak wsparcia dla Linuksa ogranicza użytkowników do systemu Windows. Nie wyobrażam sobie jednak biegania z płytką CD – z doświadczenia wiem że większość użytkowników złapie samą kartę a płyta będzie bezpiecznie leżeć w pudełku na szafie. Byłoby lepiej gdyby producent pomyślał o umieszczeniu sterowników w małej pamięci flash wbudowanej w kartę. Stosowanie „na co dzień” w laptopie dużej i wystającej karty też nie jest szczytem wygody. Pozostaje stacjonarka a tu... no cóż lepiej i taniej założyć „zwykłą” kartę na PCI. Zapewnienie o „dużej mocy” z instrukcji mnie nie przekonuje. Jestem na nie...

- Kiwa się w gnieździe
- Brak wsparcia dla Linuksa

+ Wymienna antena

Specyfikacja
Standardy: IEEE 802.11g, IEEE 802.11b
Prędości: 11g: do 54Mbps (Dynamic), 11b: do 11Mbps (Dynamic)
Zakres częstotliwości: 2.4-2.4835GHz
Moc transmisji: 20dBm(MAX)
Modulacja: 1M DBPSK, 2M DQPSK, 5.5M/11M CCK, 6M/9M/12M/18M/24M/36M/48M/54M OFDM
Czułość odbiornika (bez anteny): 54M: -68dBm@10% PER, 11M: -85dBm@8% PER, 6M: -88dBm@10% PER, 1M: -90dBm@8% PER, 256K: -105dBm@8% PER
Tryb pracy: Ad-Hoc, infrastructure
Bezpieczeństwo: 64/128/256 bit WEP, WPA/WPA2, WPA-PSK/WPA2-PSK (TKIP/AES)
Wspierane systemy operacyjne: Windows 7(32/64bits), Windows Vista(32/64bits), Windows XP(32/64bits), Windows 2000
Interfejs: USB2.0 Hi-Speed
Antena: 4dBi Detachable Omni-directional Antenna
Certifikaty: CE, FCC
Temperatura pracy: 0°C~40°C (32℉~104℉)
Temperatura przechowywania: -40°C~70°C (-40℉~158℉)
Wilgotność względna: 10% ~ 90%, bez kondensacji
Wilgotność przechowywania: 5%~90%, bez kondensacji
Wymiary: 3.7 x 1.0 x 0.4in. (93.5 x 26 x 11mm)

Ubuntu 10.04 LTS Lucid Lynx

2010-06-08T13:35:00.004+02:00

Zgodnie z harmonogramem w kwietniu 2010 roku ukazała się nowa wersja popularnej dystrybucji Linuksa – Ubuntu oznaczona numerem 10.04 LTS. LTS w nazwie oznacza „long term support” czyli wydłużony okres wsparcia technicznego. Dla biurkowej odmiany systemu aktualizacje będą dostępne do kwietnia 2013 roku. Co nowego w Ubuntu 10.04. Według zapewnień producenta nowa wersja ma uruchamiać się szybciej od poprzedników. Usprawniono też integrację z serwisami społecznościowymi. Z innych ciekawych acz mniej w naszych warunkach używanych funkcji doszedł sklep muzyczny Ubuntu Music Store oraz Ubuntu One – wirtualny dysk umożliwiający przechowywanie plików konfiguracyjnych (Akurat w tym celu używam dropboxa który ma pewną zaletę w stosunku do Ubuntu One – wieloplatformowość).

Start
Duży nacisk w porównaniach systemów operacyjnych stawia się ostatnio na prędkość uruchamiania i zamykania. Według mojego odczucia rzeczywiście każda kolejna wersja startuje odrobinę szybciej. Na komputerze z którego korzystam ekran logowania pojawiał się po 17 sekundach (Komputer Lenovo z procesorem CoreDuo i 2GB pamięci RAM). Również proces logowania i ładowania Gnome przebiega szybko. Jedynie przy uruchamianiu z Live CD system startuje koszmarnie długo więc osoby chcące przetestować bez instalacji nie powinny się tym zrażać – po instalacji będzie dużo dużo szybciej.

Po instalacji
Po instalacji standardowo wrzucam kilka paczek programów zarówno z oficjalnych repozytoriów jak i niezależnych źródeł. Na początek polecam instalację ubuntu-restricted-extras zawierającego oprogramowanie zamknięte, które z przyczyn formalnych nie znalazło się na płycie: flash, java, kodeki audio i video, fonty znane z Windows. Oprócz tego zainstalowałem Operę, Chrome, Adobe Readera (niestety tylko angielski), Picasę (też angielska) i Skype. Pidgina zastąpił komunikator Empathy ale nie mam problemu – jest w repozytoriach. Nie znalazłem natomiast kalendarza Sunbird i odnoszę wrażenie że brakuje niektórych z dostępnych wcześniej kodeków. Instalacja programów odbywa się banalnie – z repozytoriów poprzez Centrum oprogramowania Ubuntu lub Synaptic-a a pozostałych dwuklikiem na ściągnięty pakiet .deb. Nawet osoba nie znająca Linuksa powinna sobie bez problemu poradzić.

Trochę wkurzający jest nowy układ przycisków na belce tytułowej okna. Są po lewej stronie. Oczywiście można to zmienić ale w menu System->Preferencje->Wygląd nie znajdziemy odpowiedniego checkboxa. Potrzebna jest inna metoda.

Zmiana położenia przycisków
Uruchamiamy Programy->Akcesoria->Terminal i wpisujemy: gconf-editor
Rozwijamy drzewo do Apps->Metacity->General
W button_layout wprowadzamy menu:minimize,maximize,close – otrzymamy układ podobny jak w Windows. Oczywiście można ustawić dowolnie.

Na sąsiedniej zakładce global_keybindings możemy też przypisać klawisz „Windows” do otwierania menu. W kluczu panel_main_menu trzeba wpisać Super_L. Niestety kolejne wciśnięcie klawisza nie zamyka menu.

System wyposażono w szyfrowanie katalogu użytkownik i muszę powiedzieć że funkcja ta działa bardzo sprawnie i jest naprawdę dobrym rozwiązaniem dla osób ceniących bezpieczeństwo danych. Gdy użytkownik nie jest zalogowany zawartości plików nie może podejrzeć nawet root. Pierwsze pytanie o uruchomienie tej funkcji napotykamy już podczas instalacji systemu. Jeżeli nie zaznaczyliśmy odpowiedniej opcji nie zostanie zainstalowany pakiet encryptfs-utils. Jeżeli chcemy skorzystać później z szyfrowania musimy go doinstalować, w przeciwnym wypadku okienko zakładania nowego użytkownika nie zawiera opcji „szyfruj katalog domowy”.

Błędy
Niestety nowy system się ich nie ustrzegł. Zaobserwowałem kilka problemów podczas pracy. Ale po kolei. Po pierwsze kilkakrotnie na różnych komputerach zdarzyło się że nie załadował się motyw graficzny a przyciski wracały na lewą stronę . Wszystko wracało do normy po restarcie lub wymagało wybrania motywu we właściwościach i ponownego przestawienia przycisków w gconf-editor. Nie znalazłem jasnej przyczyny a występowanie problemu było losowe.

Problem nr 2 to używana przeze mnie funkcja pracy na kilku kontach użytkowników i przełączanie pomiędzy nimi. W starszych wersjach Ubuntu funkcja działała bez problemu a tu... czarny ekran. Nie jest to zawieszenie systemu ponieważ reaguje on na komendy wydawane z klawiatury. Po prostu system „zapomina” przywrócić jasność po efekcie „fade-out”. Okazało się że błąd tkwi w pakiecie gnome-screensaver. Jego odinstalowanie przywraca poprawne działanie przełączania użytkowników, ale z kolei pozbawia nasz wygaszaczy ekranu.

Inny i pokrewny poprzedniemu „krzaczek” to domyślny tryb pracy pulseaudio. Otóż w momencie przełączania użytkownika dźwięk się wyłącza, a ja lubię mieć w tle internetowe radio. :) Rozwiązaniem jest przełączenie pulseaudio na tryb „systemowy” (system-wide).

Dźwięk dla wielu użytkowników (Uwaga tryb „systemowy” jest niezalecany i niewspierany):

1) zmodyfikować plik /etc/default/pulseaudio jako root (sudo /etc/default/pulseaudio)
w pliku tym należy ustawić:
PULSEAUDIO_SYSTEM_START=1
2) dodać użytkowników korzystających z dźwięku do grup: pulse-access i pulse-rt
3) restart

Podsumowanie
Ogólnie na nowym Ubuntu pracuje mi się całkiem wygodnie. System jest stabilny i nie zaobserwowałem problemów wykluczających jego użytkowanie. Niestety widzę coraz większą liczbę błędów narastającą wraz z kolejnymi wersjami dystrybucji. Jako, że mamy do czynienia z wersją o wydłużonym okresie wsparcia na pewno zostaną one z biegiem czasu wyeliminowane ale postępujące upodabnianie do Windows nie zawsze wychodzi na zdrowie. Ułatwienie użytkowania jak widać niesie za sobą pewne ryzyko.

+ szybkość

- przyciski po lewej
- błędy

Drukarka laserowa OKI B440dn

2010-06-04T12:34:00.007+02:00

Ponieważ od lat korzystamy z drukarek laserowych firmy OKI naturalnym wyborem był dla nas zakup kolejnej maszyny z tej serii. Dotychczasowe doświadczenia wskazują, że produkty tej firmy charakteryzują się bardzo dobrą wytrzymałością, chociaż można zaobserwować spadek jakości w porównaniu ze starymi modelami 14/n i 20/n, które potrafiły przeżyć nawet 10 lat „ciężkich robót” i to w zasadzie bez konserwacji.

Co w pudełku?
- drukarka
- instrukcja
- toner
- kabel zasilający
- płyta CD
- broszurka o warunkach gwarancji i ulotki

Instalacja
Podstawowe ustawienia (a właściwie ustawienie) możemy zrobić bezpośrednio z panelu drukarki. Mam na myśli ustawienie stałego adresu IP. Pozostałe funkcje włączymy (bądź wyłączymy jak np. Obsługę Novell-a – ktoś jeszcze tego używa?) poprzez interfejs konfiguracyjny www.

Hasło do interfejsu:

Użytkownik: admin
Hasło: ostatnie 6 znaków adresu MAC

Po zalogowaniu uzyskujemy dostęp do wszystkich funkcji urządzenia a tych jest naprawdę sporo. Nie będę wyliczał ich wszystkich, powiem tylko że mamy do wyboru kilka trybów sieciowych umożliwiających konfigurację drukarki w praktycznie każdym środowisku sieciowym jak również funkcje raportowania poprzez SNMP i e-mail. Dość rozbudowane są funkcje bezpieczeństwa – drukarka zawiera coś na kształt wbudowanego firewalla z możliwością filtrowania po adresach IP i MAC. Możemy również uruchomić szyfrowanie SSL/TLS nie tylko dla interfejsu www ale również dla przesyłania danych po IPP. W menu nie znajdziemy jedynie funkcji zmiany języka interfejsu na polski. No cóż, tu trzeba zastosować inną metodę.

Do zmiany konieczne jest pobranie programu: B410 B430 B440 Operator Panel Language Utility

Po zakończeniu ładowania PGM'u, trzeba WYŁ./WŁ. drukarkę.

Informację o tym programie uzyskaliśmy bezpośrednio od pomocy technicznej OKI i należy im się duży plus za szybką reakcję i zaangażowanie – nie dość że podali linka to jeszcze serwisant przetestował działanie u siebie i podał dodatkowe informacje. W ogóle serwis OKI oceniam wysoko – zawsze mogliśmy liczyć na szybką reakcję i przyjazd serwisanta.

Sprzęt
Drukarka ma dość (nie)ciekawie rozwiązany podajnik. Dla papieru A4 wysuwa się go do tyłu, tak że wystaje poza obręb obudowy. Według mnie jest to minus i potencjalne źródło kłopotów – nie raz spotykałem się ze spinaczem biurowym który wleciał gdzie nie trzeba. Dla równowagi podam jeden z plusów rozwiązań zastosowanych w drukarce – do gniazda pamięci jest bardzo łatwy dostęp z zewnątrz co ułatwia jej dołożenie.

Specyfikacja
- Obszar zastosowań: biurowy, domowy
- Maks. rozmiar nośnika: A4
- Technologia druku: Technologia druku cyfrowego OKI LED
- Druk w kolorze: Nie
- Szybkość druku: 28 str./min.
- Pamięć - standard / maksymalnie: 64MB / 320MB
- Czas pierwszego wydruku: Poniżej 5,5 sekund
- Szybkość procesora: 297 MHz PowerPC405
- Rozdzielczość: Rzeczywista 1200 x 1200 dpi
- Czcionki: PCL: 87 czcionek skalowalnych, 136 czcionek PostScript, 2 czcionki bitmapowe, OCR A/B, czcionki igłowe: Epson FX PPR w różnych formatach, Kody kreskowe: 12 typów jednowymiarowych o 28 odmianach: UPC-A, UPC-E, EAN/JAN-8, EAN/JAN-13, Interleaved2of5, Code39, Code 128, EAN/UCC-128, CODABAR, ZIP+4POSTNET, Customer barcode, USPS Zip Barcode
- Wydajność: max. 70 000 stron/miesiąc, średnio: 3000 stron/miesiąc
- Obsługiwane nośniki: papier A4, papier A5, papier A6, papier B5, letter, Legal 13 i 14, Executive, Statement (tylko podajnik wielofunkcyjny), koperty (Com-9, Com-10, DL, Monarch, C5, C6)
- Gramatura papieru (podajnik 1 i 2): 60 - 120 g/m2
- Gramatura papieru (duplex): 60 - 105 g/m2
- Gramatura papieru (podajnik wielofunkcyjny): 60 - 163 g/m2
- Pojemność podajnika papieru- 530 arkuszy 80 g/m2 (podajnik podstawowy), 530 arkuszy 80 g/m2 (podajnik opcjonalny), 50 arkuszy w podajniku uniwersalnym (80 g/m2)
- Pojemność tacy odbiorczej: 150 arkuszy stroną zadrukowaną do dołu
- Drukowanie dwustronne: Automatyczne (duplex)
- Złącza zewnętrzne: USB 2.0 Full Speed, Równoległy IEEE1284 (LPT), 10/100 BaseTX Ethernet
- Języki opisu strony drukarki: PCL5e, PCL6, Epson FX, IBM ProPrinter, PostScript 3
- Obsługiwane systemy operacyjne: Microsoft Windows 2000, Microsoft Windows XP, Microsoft Windows 2003 Server, Microsoft Windows Vista, Unix, Linux, Mac OS X PowerPC 10.2.8 lub wyższy, OS X Intel 10.4.4 lub wyższy
- Szerokość: 369 mm
- Głębokość: 395 mm
- Wysokość: 297 mm
- Waga: Około 11 kg (ze wszystkimi materiałami eksploatacyjnymi)
- Gwarancja/rękojmia: 24 miesiące w serwisie, naprawa w ciągu 72h. Wieczysta gwarancja na listwę LED.
- Wykorzystywane materiały eksploatacyjne: Toner OKI Black B410 / B430 / B440 (3,5k)- kod producenta 43979102, Toner OKI Black B430 / B440 (7k) - kod producenta 43979202, Toner OKI Black B440 (10k) - kod producenta 43979207, Bęben OKI B410 / B430 / B440 (25k) - kod producenta 43979002

Podsumowanie
Ze względu na wcześniejsze doświadczenia z drukarkami OKI, sprawny serwis oraz możliwości konfiguracyjne tego konkretnego modelu polecam jego zakup. Wcześniejszy model B430dn pracuje u nas już od jakiegoś czasu bezawaryjnie przy dość dużej liczbie wydruków mogę więc sądzić że 440-tka też da sobie radę w typowym biurze.

+ możliwości konfiguracyjne
+ serwis
+ łatwy dostęp do gniazda pamięci

- szpara z tyłu przy podajniku

Router/AP Linksys WRT54GL

2010-05-26T12:02:00.005+02:00

Nazwa handlowa Linksys należy do znanej w środowisku firmy Cisco produkującej sprzęt dla segmentu korporacyjnego. Sprzedawane pod tą nazwą produkty przeznaczone dla segmentu SOHO są niejednokrotnie określane jako „Cisco dla ubogich”. Nie zmienia to faktu że produkty te są bardzo solidne i zdecydowanie (i cenowo też) plasują się w wyższym zakresie sprzętu dla domu. O routerze WRT54GL mogę powiedzieć tyle że jest to urządzenie, które wystarczy skonfigurować i zapomnieć oraz które potrafi bezawaryjnie pracować długie lata. Bardzo dobry jest również osiągany przez wbudowany Access Point zasięg, chociaż przy większym budynku przyda się możliwość zwiększenia zasięgu poprzez dodanie dodatkowych AP. Stosując dwa punkty dostępowe Linksysa pokryliśmy zasięgiem cały 2-piętrowy budynek uzyskując jeszcze całkiem spore zasięgi dla urządzeń mobilnych na zewnątrz. Osoby chcące użyć WRT54GL z anteną zewnętrzną muszą pamiętać jednak o innych niż w popularnych tanich AP wtyczkach antenowych. Oprogramowanie routera dostarczane jest na licencji GPL.

W pudełku:
- router
- zasilacz
- cd
- karta rejestracyjna
- kabel Ethernet

Konfiguracja routera
Dość standardowa więc nie będę opisywał krok po kroku. Jak zawsze zrezygnowałem z próby odpalania kreatora z płyty i po prostu skorzystałem z przeglądarki www. Wpisywanie parametrów na netbooku parametrów połączenia nie było wygodne ze względu na dość małe literki w polach przewidzianych do wypełnienia, do tego jakieś takie szare były. No ale to się robi raz więc nie jest to wielki problem.

Urządzenie w pewnych warunkach powinno zadziałać po prostu po podłączeniu wtyczek (jeśli dostanie adres IP poprzez usługę DHCP). Z rzeczy ważnych: należy ustawić hasło administratora i bezpieczeństwo sieci bezprzewodowej. Dla własnego bezpieczeństwa.

Pierwsze uruchomienie http://192.168.1.1
Hasło admin:admin
KONIECZNIE TRZEBA ZMIENIĆ HASŁO!!! (Administration=>Management)

Podczas konfiguracji napotkałem na jedną ciekawostkę - po ustawieniu szyfrowania https:// i połączeniu na IP wewnętrzny oraz IP zewnętrzny (WAN) przeglądarka zaczęła odrzucać certyfikat jako niewiarygodny . Po ręcznym usunięciu w preferencjach przeglądarki certyfikatów strony i centrum certyfikacji wróciło do normy. Prawdopodobnie przyczyną było powielenie numeru certyfikatu pochodzącego z dwóch różnych adresów IP.

Przyjrzyjmy się funkcjom zawartym w menu routera:
- Setup Basic Setup czyli podstawowe ustawienia, dynamiczny DNS (tu wsparcie dla dyndns.org oraz TZO.com) , Klonowanie adresu MAC (MAC Adress clone) oraz zaawansowane ustawienia trasowania (advanced routing, tryby: gateway, router) .
- Ustawienia sieci bezprzewodowej: podstawowe (Basic Wireless Setings: mode, ssid,channel, broadcast), bezpieczeństwo (Security – obsługiwane tryby WPA Personal, WPA Enterprise, WPA2 Personal, WPA2 Enterprise, RADIUS, WEP), filtr adresów pozwalający na wpisanie urządzeń którym wolno się kontaktować z siecią przez podanie ich adresów sprzętowych (Wireless MAC Filter, max. 40 adresów) i zaawansowane (Advanced settings).
- Bezpieczeństwo (Security). W tej sekcji znajdziemy ustawienia firewalla oraz kanałów VPN. VPN obsługuje IPSec Passthrough, PPTP Passthrough i L2TP Passthrough.
- Ograniczenie dostępu (Access restrictions=>internet access) pozwala nam na utworzenie 10 zestawów reguł w których możemy określić: blokowanie w określonych dniach i godzinach, porty, strony wg. adresów i słów kluczowych.
- W kolejnej sekcji (Applications & Gaming) znajdziemy funkcje umożliwiające udostępnianie aplikacji/serwerów pracujących na komputerach za firewallem: mapowanie zakresów portów (Port Range Forward), Port Triggering, strefa zdemilitaryzowana: DMZ (1 host), niestety nie można przydzielić portu Ethernet jak w typowym Cisco :( , jakość usług QOS (można przypisać na urządzenie /2/, port ethernet/4/ i aplikację /8/; Wireles QoS WMM Support)
- Administracja (Administration) czyli ustawienia ważne dla admina: Management (hasło, dostęp https, port na zewnątrz, UpnP), Log, Diagnostics (Ping, traceroute), przywrócenie ustawień fabrycznych (Factory defaults), aktualizacja oprogramowania (Firmware upgrade), archiwizacja konfiguracji (Config management: backup/restore).
- Podgląd bieżących parametrów urządzenia (Status) podzielone na: Router, Local Network,Wireless.

Specyfikacja:
AP:
- zgodny z 802.11b/g pracujący z częstotliwością 2.4GHz,
- przepustowość: do 54 Mbps,
- chipset radiowy: Broadcom BCM2050KML,
- procesor: Broadcom BCM5352EKPB,
- moc nadajnika: 18 dBm (64mW),
- funkcje: roaming, wybór najlepszego punktu dostępowego, równoważenie obciążenia, filtrowanie ruchu pakietów,
- szyfrowanie: WPA (Wi-Fi Protected Access), WPA PSK (Pre-shared key), WPA RADIUS, 128-bitowe szyfrowanie WEP (Wireless Equivalent Privacy),
- funkcja SES (Secure Easy Setup),
- tablica dostępu / odmowy dostępu definiowana po adresach MAC kart klienckich,
- dwie odkręcane anteny ze złączem R-TNC o zysku 2dBi.

Router:
- port WAN: RJ-45 (Ethernet 10/100),
- switch: 4-portowy,
- firewall (SPI): wykrywanie ataków Ping of Death, SYN Flood, Land Attack, IP Spoofing,
- NAT (Network Address Translation),
- konfiguracja przez przeglądarkę WWW - lokalna oraz zdalna,
- Funkcje: IPSec Pass-Thru, PPTP oraz PPPoE, Serwer / klient DHCP, filtrowanie dostępu do Internetu poprzez filtry adresów IP, MAC oraz poszczególnych portów protokołu TCP/IP, Forwarding - przypisywanie poszczególnym usługom statycznych adresów IP w sieci LAN, Logging - tworzenie logów wywołań z i do sieci LAN, routing statyczny / dynamiczny (RIP-1 i RIP-2), QoS, DMZ Hosting, MAC address cloning.

+ jakość
+ mocny sygnał/zasięg

- nietypowe gniazdo antenowe
- nieczytelne (małe) pola do wpisywania adresów IP

Urządzenie wielofunkcyjne Brother DCP-375CW

2010-05-18T14:40:00.012+02:00

Przyznam, że pomimo że nie korzystałem wcześniej ze sprzętu Brothera i nie spodziewałem się zbyt wiele po drukarce i skanerze zamkniętych we wspólnej obudowie urządzenia DCP-375CW zostałem bardzo, powtarzam bardzo mile zaskoczony. Nie dość że bez większych trudności urządzenia zadziałało nie tylko pod Windows ale i pod Linuksem to pod każdym z tych systemów można pracować bez kabli dzięki wbudowanej obsłudze WiFi. Zaletą drukarki Brothera jest również stosunkowo niewielki koszt wydruku za sprawą oddzielnych zbiorniczków tuszu – wymienia się tylko ten tusz, który się skończył, tusze nie są drogie a dodatkowo dostępne są dobrej jakości zamienniki co jeszcze pozwala zmniejszyć koszty.

Co w pudełku:
- 4 cd dla Windows i MacOS X,
- naklejki z tłumaczeniem,
- panele: polski i angielski,
- dwie grube instrukcje + ulotka dla użytkowników Windows 7,
- gwarancje, ulotki o poborze mocy i wpływie na środowisko,
- papier foto - 3 kartki 10x15cm,
- zbiorniki z tuszem CMYK.

Konfiguracja urządzenia
Podstawowa konfiguracja odbywa się z panelu urządzenia. Ustawienia sieci WiFi można wprowadzić bez korzystania z dodatkowego oprogramowania. Urządzenie współpracuje z punktem dostępowym w trybie infrastructure, może również samodzielnie udostępniać sieć na zasadzie zwykłego AP.

Konfiguracja pod Linuksem
Sprzęt testowałem na Ubuntu 9.04. Urządzenie nie jest automatycznie automatycznie wykrywane przez system. Sterowniki dla Ubuntu, Debiana i Fedory są dostępne na stronie producenta. Dla Ubuntu są to zwykłe pakiety deb, które można zainstalować dwuklikiem. Po podłączenia kabla USB urządzenie już działa. Jak uruchomić drukarkę po WiFi? Prosto. Dodajemy ją jako drukarkę sieciową podając numer IP urządzenia a z rozpoznaniem sposobu połączenia poradzi sobie sam system. Trochę więcej zachodu jest niestety ze skanerem. Po pierwsze trzeba dodatkowo skorzystać z konsolki celem wklepania jednej komendy.

Ustawienie adresu IP skanera Brother:
brsaneconfig3 -a name=(name your device) model=(model name) ip=xx.xx.xx.xx

Czyli po wpisaniu właściwych danych np.:
brsaneconfig3 -a name=Brother model=DCP-375CW ip=192.168.1.100

Poprawność sprawdzamy komendą.:
brsaneconfig3 -q | grep Brother

Drugi problem na jaki natrafiłem polegał na braku uprawnień do korzystania ze skanera dla zwykłego użytkownika - po odpaleniu sudo xsane skaner działa a ze zwykłego konta nie.

Trzeba dodać lub zmodyfikować jedną linijkę w pliku /lib/udev/rules.d/50-udev-default.rules

sudo gedit /lib/udev/rules.d/50-udev-default.rules

W linijce 52 powinno być:

# libusb device nodes SUBSYSTEM=="usb", ENV{DEVTYPE}=="usb_device", NAME="bus/usb/$env{BUSNUM}/$env{DEVNUM}", MODE="0664"

Po tej linii należy dopisać:
SYSFS{idVendor}=="04f9", SYSFS{idProduct}=="01ce", MODE="0666", GROUP="scanner", ENV{libsane_matched}="yes"

Gdzie numerki bierzemy z polecenia lsusb:
Bus 002 Device 004: ID 04f9:01ce Brother Industries, Ltd DCP-375CW

Restarcik. I powinno banglać

Powyższe metody powinny działać dla wszystkich drukarek Brothera działających w oparciu o sterowniki brscan2/3.

Wynik testy skanowania poniżej:

Windows
Standard czyli wrzucić płytkę install...dalej...dalej... Na komputer wrzucane jest trochę dodatkowego oprogramowania. Osobiście nie lubię zaśmiecania komputera ale w tym przypadku może to być konieczne – nie wystarczy sam sterownik i Mój komputer/skaner.

Interface pod Windows:

Specyfikacja
Technologia: Inkjet
Pamięć: 32MB
Interfejs USB: 2.0
Ekran LCD: 16x1 linii

Drukarka
Rozdzielczość: do 1200x6000 dpi
Marginesy: Borderless for A4, LTR, A6, Photo(102x152mm/4x6"), Indexcard(127x203mm/5x8"), Photo-2L(127x178mm/5x7"), Post Card 1(100x148mm/3.9x5.8") Only

Kopiowanie
Rozdzielczość: Drukowanie: Max. 600x1200 dpi Skan: Max. 600x1200 dpi
Ilość kopii: 99
Zmniejszanie/zwiększanie(%) 25 - 400 co 1%

Skaner
Rozdzielczość optyczna: 1200x2400 dpi
Rozdzielczość interpolowana: 1200x1200 dpi (XP/Windows Vista®, up to 19200x19200 dpi - oprogramowanie skanera)
Prędkość skanowania przy 100 dpi: Max.3.24/4.55 sec (LTR) Max.3.44/4.83 sec (A4)
Liczba odcieni szarości: 256
Kolor: 36/24 bit

Podajnik
Standardowy: 100 kartek(80 g/m²)
Taca wyjściowa: 50 kartek (80 g/m²)

Wymiary i waga
Wymiary: 390 x 365 x 150
Waga: 7.1kg

Podsumowanie
No cóż. Zdecydowanie polecam urządzenie wielofunkcyjne Brother DCP-375CW do użytku domowego jak i w małej firmie. Co prawda nie jest to rozwiązanie dla dużych ilości wydruków ale jako małe pudełeczko pod ręką na pewno się sprawdzi. Jak ktoś ma większe ilości papieru do przerobienia to i tak nie ma sensu korzystać z urządzenia atramentowego. Największą zaletą urządzenia jest „biuro bez kabli” czyli uwolnienie się dyndających przeszkadzajek pomiędzy komputerem a drukarką. Użytkownicy Linuksa docenią zapewne sterowniki i wsparcie ze strony producenta. Urządzenie pozwala również na druk wprost z karty SD.

+ tusze CMYK
+ niski koszt wydruku
+ wsparcie dla Linuksa
+ WiFi

- konieczność ręcznej konfiguracji uprawnień w Ubuntu

Notebook Toshiba Satelite L500-214

2010-05-11T14:43:00.006+02:00

Po odpaleniu komputera i kilku standardowych pytaniach: język, nazwa komputera...itd. kolejnym ekranem jaki zobaczy użytkownik jest okno wyboru przeglądarki. Okno przesłoniło jednak inne - proponujące dokonanie konfiguracji Internet Explorera. Wiem że wynika to z wojenki na styku UE – Microsoft ale problem jest znany od dawna i mógł już dawno zostać poprawiony. Ciekawym pomysłem jest domyślne tło po starcie systemu. Dobrze że można to zmienić bo jest tak jasne że wali po oczach. Oczywiście te krzaczki to drobiazgi, które nie mają wpływu na późniejsze użytkowanie.

Design: powiem krótko. Fanem srebrnych obudów nie jestem. Umiejscowienie głośniczków i ich zagłębienie będzie stanowiło świetne miejsce do zbierania się okruszków i kurzu. Touchpad zlewa się z całą resztą i gdyby nie to że jest umieszczony nad dużymi przyciskami trudno byłoby go zlokalizować. Na ale tu zahaczamy bardzo o kwestię gustów... „de gustibus non est disputandum”.

Mam zastrzeżenia do włącznika – żeby włączyć komputer trzeba go porządnie wdusić i przytrzymać. W pierwszym momencie myślałem że z komputerem jest coś nie tak i po prostu nie zechce się uruchomić. Druga kwestia to touchpad. Jako że przyzwyczajony jestem do gładkiej powierzchni na lekko chropowatym pracowało mi się po prostu niewygodnie. Naszukałem się też kontrolki sieci bezprzewodowej. Producent zamiast umieścić ją gdzieś w widocznym miejscu na górnej powierzchni schował ją koło pokrętła regulacji głośności.

Niestety producent zdecydował się dodać dużą ilość aplikacji, wiele z nich o tylko sobie znanym przeznaczeniu. Sama lista wpisów Toshiba (cośtam) wygląda imponująco. Dodatkowo na dysku znalazły się Google Toolbar, Adobe Air, Adobe Reader 9.2, Java, 60-dniowa wersja Microsoft Office Home and Student, Silverlight, Photo Service (ki czort?), MacAffe Security (30 dniowa.... jakby dali z rok to byłoby może warto zostawić), eBay i Amozon.co.uk (kolejne ciekawostki). O zaśmiecaniu komputerów pisałem zresztą na moim innym blogu. Na pulpicie widnieje duża ładna ikonka Skype. Klikniecie na nią nie powoduje jednak odpalenia komunikatora a wyświetlenia w przeglądarce internetowej okienka z warunkami użytkowania tego programu.

Wyniki testu

Klasyfikacja systemu według Windows skończyła się wynikiem końcowym 5.0 (w skali od 1.0 do 7.9).

Wyniki cząstkowe:
Procesor – obliczenia na sekundę: 6,2
Pamięć(RAM) – Operacje pamięci na sekundę: 5,9
Grafika – wydajność pulpitu dla interfejsu Windows Aero: 5,0
Grafika w grach – wydajność trójwymiarowej grafiki biznesowej i w grach: 6,3
Podstawowy dysk twardy – Szybkość transferu danych dla dysku: 5,3

Dodam, że test wykonany został po zamianie antywirusa na Microsoft Security Essentials, o ile może mieć to jakiś wpływ na wyniki.

Linux

Odpaliłem też Linuksa z płytek live żeby sprawdzić wykrywanie sprzętu, i tak:

Ubuntu 9.04 – nie wykrył karty bezprzewodowej.
Ubuntu 10.04 – podpowiada sterownik producenta dla karty graficznej. Pomimo, ze ikonka sieci bezprzewodowej wyświetla że urządzenie jest w systemie nie wykrywa obecnych w pobliżu sieci a próba ręcznego podania SSID i hasła skończyła się zwisem systemu.

Specyfikacja

Producent: Toshiba
Seria: Satellite L500
Matryca: 15,6" 1366x768
Procesor: Core i3 330M 2,13
Wielkość dysku: 320GB
Pamięć RAM: 4GB
Karta graficzna: ATI Mobility Radeon HD 5145
Napęd optyczny: DVD-RW
System operacyjny : Windows 7 Home Premium 64 bit
Sieć bezprzewodowa WLAN: b/g/n
Bluetooth: Tak
Modem 3G: Nie
Waga: 2,9 kg
Nr producenta: PSLS9E-02301EPL

- touchpad
- włącznik
- brak wsparcia Linuksa

Myszka Logitech VX Nano

2010-05-11T10:08:00.004+02:00

Czego oczekiwać od myszki komputerowej? Przede wszystkim wygody użytkowania. Opracowana przez firmę Logitech bezprzewodowa myszka VX Nano działająca w paśmie 2,4 Ghz została zaprojektowana przede wszystkim dla użytkowników mobilnych. Niewielkie rozmiary pozwalają wcisnąć myszkę razem z komputerem do torby a miniaturowych rozmiarów odbiornik może tkwić w gnieździe USB cały czas bez konieczności wyciągania.

Co w dostajemy w zestawie?

- myszkę,
- odbiornik,
- pokrowiec,
- kabel przedłużający usb,
- dwie baterie AAA Duracell.

Użytkowanie

Przez kilka minut z pracy z myszką nie mogłem się przyzwyczaić do jej trochę nietypowego układu. Kółko przewijania nie działa jako przycisk środkowy, właściwy przycisk znajduje się za kółkiem co wymaga przesunięcia palca, gdy chcemy otworzyć stronę w nowej karcie. Samo kółko jest bardzo czułe i przewijanie strony lub dokumentu odbywa się bardzo sprawnie. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest umieszczenie po lewej stronie dodatkowych dwóch niewielkich przycisków działających jako "naprzód"-"wstecz" w przeglądarce. Myszka działała bardzo dobrze na praktycznie każdej powierzchni z wyjątkiem gładkiej szyby, można pracować nawet "na kolanie". Z myszką mogłem oddalić się od komputera na odległość około 5-ciu metrów bez utraty łączności z komputerem, przeszkodą nie były nawet ściany budynku (i to nośne). Mam pewne zastrzeżenia do odbiornika. Owszem – rozmiar to jedno ale zarówno w netbooku MSI Wind jak i notebooku odbiornik nie dawał się wsunąć do końca a sama wtyczka nie była zablokowana na sztywno. Problemu wynikał z głębokości gniazda, po podłączeniu do komputera stacjonarnego wtyczka weszła do końca. Prawdopodobnie w innych notebookach problem ten nie wystąpi. Pod spodem myszki znajduje się wyłącznik umożliwiający oszczędzanie baterii gdy myszki nie używamy. Myszka została bez problemu rozpoznana zarówno przez Windows jak i Linuksa włącznie z dodatkowymi przyciskami. Dodatkowe oprogramowanie dla Windows można pobrać ze strony producenta.

Specyfikacja:

Ilość przycisków: 5
Ilość rolek: 1
Rodzaj: Laserowa
Sposób połączenia: Bezprzewodowo
Interfejs: USB
Kolor: czarna
Gwarancja: 3 lata

+ rozmiary
+ mały odbiornik
+ zasięg

- ruszający się odbiornik
- kółko przewijania nie jest równocześnie środkowym przyciskiem

Bezprzewodowy router TP-LINK TK-WR340G

2010-05-04T12:45:00.011+02:00

Dotarł do mnie do przetestowania bezprzewodowy routerek firmy TP-LINK model TK-WR340G. Jest to prosty router przeznaczony dla segmentu SOHO, którego jednym z głównych atutów jest po prostu cena według www.ceneo.pl mieszcząca się w granicach 50-90 zł. Router posiada wbudowany Acces Point pracujący w standardzie IEEE 802.11g (54 Mbps) i obsługujący szyfrowanie WPA/WPA2 oraz funkcję bezprzewodowego mostu (WDS).

No to start

W pudełku znajdziemy router, zasilacz, płyta cd, instrukcje po angielski i polsku oraz kilka ulotek. Zgodnie z instrukcją oraz nalepką naklejoną z tyłu obudowy przed podłączeniem urządzenia należy włożyć do napędu płytę cd z oprogramowaniem. Jako że nie lubię korzystać z programów konfiguracyjnych (zresztą w netbooku nawet nie mam napędu) postanowiłem zignorować tą sugestię i przejść do metody nr 2 – konfiguracji przez przeglądarkę www. Żeby zalogować się do urządzenia należy połączyć się z adresem http://192.168.1.1 i wprowadzić nazwę użytkownika: admin i hasło: admin.

Quick setup

Konfiguracja urządzenia jest dobrze opisana w instrukcji i sprowadza się w zasadzie do klikania „next” na kolejnych ekranach kreatora.

1. Rozpoczynamy.

2. Wybór typu połączenia (PpoE, Dynamic IP, Static IP).

3. Konfiguracja ustawień bezprzewodowych.

4. ...i koniec...

Po podstawowej konfiguracji urządzenie już działa nie zapewnia jednak należytego bezpieczeństwa. Zalecane jest ustawienie opcji zaawansowanych w szczególności bezpieczeństwa połączenia bezprzewodowego, firewalla, zablokowanie przychodzących z internetu pingów i KONIECZNIE zmiana hasła administratora.

Przeglad menu

Pomimo niskiej ceny router nie jest bynajmniej ubogi w opcje. Zaawansowana konfiguracja daje duże możliwości dostosowania pracy urządzenia do własnych potrzeb. Co zatem znajdziemy w menu?

Status - objaśniać chyba nie trzeba.

Ustawienia podstawowe (Basic Settings) – kreator konfiguracji (Quick Setup), ustawienia sieci kablowej (Network) i bezprzewodowej (Wireless).

Większość interesujących nas funkcji znajdziemy w ustawieniach zaawansowanych (Advanced Settings). Pierwsza zakładka pozwoli nam skonfigurować DHCP. Oprócz podstawowych ustawień puli adresów możemy również przypisać adresy IP do adresów sprzętowych MAC. Kolejną funkcją dostępną w routerze jest Forwarding (Virtual servers, Port triggering, DMZ, UPnP). Mamy możliwość przekierowania ruchu na serwer znajdujący się wewnątrz sieci, otwarcia portów wymaganych przez grę a także wystawienia komputera do „strefy zdemilitaryzowanej (DMZ). Na bezpieczeństwo składa się wbudowany firewall, filtrowanie po adresach IP, MAC oraz nazwach domen. W ustawieniach zaawansowanych znajdziemy opcje blokowania odpowiedzi na pingi oraz ataków typu flood. Router pozwala nam również na ręczne przypisanie tras (Static routing) oraz posiada wsparcie dla dynamicznych dns (Dyndns – www.dyndns.org; PeanutHull – www.oray.net; Comexe – www.comexe.cn).

Koleny dział ustawień dotyczy opcji typu „serwisowego” (Maintenance). Mamy możliwość konfiguracji pobierania czasu z serwera NTP, aktualizacji firmware, przywrócenia ustawień fabrycznych oraz zapisanie konfiguracji na zewnętrznym nośniku. W kategorii tej znajduje się również zmiana hasła (!!!!), logi oraz statystyki pracy urządzenia.

Podsumowanie

Podstawowa konfiguracja routera jest „prosta jak drut”. Router posiada jednak wiele funkcji przydatnych bardziej zaawansowanemu administratorowi. Po prawej stronie wyświetla się pomoc dokładnie opisująca funkcje dostępne w menu (j. angielski). Niestety „szeroki” help na moim netbooku powodował konieczność przewijania środkowej ramki w poziomie. Główne zastrzeżenie do urządzania mam jednak innej natury. Antenka niestety została umocowana na stałe więc o powiększeniu zasięgu poprzez podłączenie anteny zewnętrznej można zapomnieć. Jednakże nie wyklucza to w moich oczach routera, ponieważ w zastosowaniach dom/małe biuro decydującym czynnikiem pozostanie porównanie możliwości z ceną.

+ cena
+ łatwa konfiguracja
+ ilość opcji

- niewymienna antenka
- układ ramek w interface www

Specyfikacja

Port WAN 1x10/100BaseTX (RJ45) Cable/xDSL (RJ45)
Port LAN 4x10/100BaseTX (RJ45)
Zarządzanie, monitorowanie i konfiguracja
- zarządzanie przez przeglądarkę WWW

Obsługiwane protokoły routingu
- routing dynamiczny
- routing statyczny

Obsługiwane protokoły i standardy
- IEEE 802.11b - Wireless LAN 11Mbps, 2.4GHz
- IEEE 802.11g - Wireless LAN 54Mbps, 2.4GHz
- IEEE 802.3 - 10BaseT
- IEEE 802.3u - 100BaseTX
- IEEE 802.1x - Network Login
- CSMA/CA - Carrier Sense Multiple Access With Collision Avoidance
- TCP/IP - Transmission Control Protocol/Internet Protocol
- DHCP - Dynamic Host Configuration Protocol
- ICMP - internetowy protokół komunikatów
- NAT - Network Address Translation
- PPPoE - Point-to-Point Protocol over Ethernet
- DDNS - Dynamic Domain Name System

Protokoły uwierzytelniania i kontroli dostępu
- ACL bazujący na adresach MAC

Dodatkowe funkcje
- Access Point Mode
Obsługiwane sieci WirelessLAN \
- IEEE 802.11b - Wireless LAN 11Mbps, 2.4GHz
- IEEE 802.11g - Wireless LAN 54Mbps, 2.4GHz

Szyfrowanie
- 64 bit WEP
- 128 bit WEP
- 152 bit WEP
- WPA (802.1x) - WiFi Protected Access (802.1x)
- WPA (PSK) - WiFi Protected Access (Pre-Shared Keys)
- WPA2 Enterprise mode (802.1x)
- WPA2 (PSK) - WiFi Protected Access 2 (Pre-Shared Keys)

Wireless chipset - Atheros

Moc wbudowanej anteny - 3 dBi
Wyposażenie standardowe
- instrukcja obsługi
- zasilacz
Dodatkowe informacje
Posiada możliwość klonowania adresu MAC

Wymiary
- Wysokość 146 mm
- Szerokość 186 mm
- Głębokość 44 mm

Informacje do pobrania

Hewlett Packard Scanjet 7650 z serwerem skanowania AXIS 70U

2010-04-30T14:29:00.006+02:00

Skaner Hewlett Packard Scanjet 7650 jest rozwiązaniem dedykowanym do małego iśredniego biura. Oferuje możliwość skanowania dokumentów wprost do plików pdf co znacznie usprawnia digitalizację na potrzeby systemu zarządzającym obiegiem informacji w firmie. Skaner można zakupić w komplecie wraz z serwerem skanerów AXIS 70U, z którego pomocą można ograniczyć skanowanie do włożenia dokumentów do podajnika i wciśnięcia "jednego przycisku".

Skaner

Jaki skaner jest - każdy widzi. Urządzenie nie odbiega od rozwiązań konkurencji. Bardzo przydatna jest możliwość skanowania ciągiem całego pliku dokumentów wrzuconego do podajnika automatycznego. Niestety urządzenie potrafi się czasem zacinać, czasami nawet zwijając dokumenty w harmonijkę. Dotyczy to co prawda głównie dokumentów "po przejściach", wygniecionych, z naddartymi rogami ale często warto jest przed skanowaniem skorzystać z pomocy ksera. A podobno wprowadzenie informatyzacji miało zmniejszyć zużycie papieru. ;) Dodatkowym minusem przy skanach czarno-białych jest dość słaba widoczność pieczątek i podpisów. Recepta ta sama – ksero. Pomimo że producent "zapomniał" o Linuksie w Ubuntu 9.04 skaner działa bezpośrednio po podłączeniu. Niestety jakość przedstawia co nieco do życzenia.

Interface serwera skanera Hewlett Packard Scanjet 7650 - AXIS 70U

Serwer AXIS

To małe pudełeczko daje skanerowi prawdziwego "powera". Po konfiguracji przez administratora można jednym przyciskiem zeskanować dokument na dysk sieciowy lub przesłać e-mailem. Administrator może ustalić poszczególnym użytkownikom uprawnienia, a nawet wymusić autoryzację hasłem (do serwera można podłączyć standardową klawiaturę ps/2). Do urządzenia mamy również dostęp poprzez zwykłą przeglądarkę internetową, co umożliwia zdalne skanowanie dokumentów, z jednym drobnym zastrzeżeniem, że ktoś musi je włożyć do podajnika. Nie ma konieczności instalacji na komputerze jakiegokolwiek oprogramowania, teoretycznie można skanować bezpośrednio ze smartfona lub podobnego urządzenia.

Strona skanowana z użyciem Hewlett Packard Scanjet 7650 z serwerem skanowania AXIS 70U

Strona skanowana spod Linuksa

Ogólnie z urządzenia jestem zadowolony. Przy odpowiednim podejściu, np unikaniu wkładania zmiętych kartek do podajnika automatycznego sprzęt działa bez zarzutu a możliwość skanowania wielostronicowych dokumentów z poziomu przeglądarki zaoszczędziła mi niejednokrotnie wiele pracy.

Specyfikacja

Rozdzielczość optyczna: do 2400 dpi
Dzienna wydajność: do 500 stron/dzień
Kolor: 48-bit
Odcienie szarości: 256
Automatyczny podajnik dokumentów: Standard, 50 arkuszy
Prędkość automatycznego podajnika: do 12 ppm/6 ipm
Max. rozmiar papieru (flatbed): 21,5 x 35,5 cm
Max. rozmiar papieru (ADF): 21,5 x 35,5 cm (jednostronnie); 21,5 x 30 cm (dwustronnie)
Min. rozmiar papieru (ADF, imperial): 15,2 x 11,4 cm (jednostronnie); 15,2 x 22,85 cm (dwustronnie)
Rodzaje papieru: papier (banner, inkjet, foto, zwykły), koperty, etykiety, pocztówki, obiekty 3-D, 35 mm negatywy (z uzyciem adaptera), nadruki na koszulki
Formaty plików: Windows: BMP, JPEG, GIF, TIFF, TIFF z kompresją, PNG, PCX, Flashpix (FPX), PDF, PDF searchable, RTF, HTM, TXT; Macintosh: TIFF, PICT, JPEG, GIF, FlashPix, Plain Text, PDF, HTML, Rich Text
Prędkośc podglądu: do 6 sec
Przyciski: 5 (kopiowanie, E-mail, plik, skan dokumentu, skan zdjęcia)
Złącza: Hi-speed USB (zgodne z USB 2.0)
Wymagania sprzętowe: PC: Microsoft Windows XP, XP x64, 2000: 500 MHz processor, 256 MB RAM, 450 MB available hard disk space, USB port, CD-ROM drive, 800 x 600 SVGA monitor, 16-bit color, Microsoft Windows Internet Explorer 6; Windows Vista, Vista x64: 800 MHz processor, 512 MB RAM, 450 MB available hard disk space, CD-ROM drive, 800 x 600 SVGA monitor, DirectX 9 capable graphics, Microsoft Windows Internet Explorer 7; Macintosh: Macintosh computer with built-in USB; 128 MB of physical RAM; Mac OS X v 10.2 and later; 250 MB disk space required to install; CD-ROM drive; 800 x 600 SVGA monitor; USB port
Twain: wersja 1.9
Obsługiwane systemy operacyjne: Certified for Windows Vista(TM); Windows XP Home; Windows XP Professional; Windows XP Professional x64; Windows 2000; Mac OS X v 10.2 or higher
Zużycie energii: max. 36W
ENERGY STAR®: tak
Wymiary: 48.80 x 34 x 16,2 cm
Waga: 5,7 kg
Gwarancja: 1 rok

+ możliwości

- zacięcia papieru
- słabe skanowanie pieczątek w trybie czarno-białym
- słaba jakość spod Linuksa
- cena

Jak zsynchronizować foldery (lub pliki) spoza folderu „My dropbox”

2010-04-30T11:39:00.003+02:00

Można osiągnąć to za pomocą „linków symbolicznych”.

Windows (Wymaga systemu plików NTFS)

Linki symboliczne tworzymy za pomocą programu JUNCTION firmy SysInternals lub dostępnego w Windows Vista i Server 2008 polecenia MKLINK. Dropbox nie monitoruje zmian w zewnętrznych folderach więc dla prawidłowego działania należy przenieść folder do folderu dropboxa i stworzyć linka z jego dotychczasowej lokalizacji.

1. Przenieś folder do „My Dropbox”

move "C:\Path\To\DesiredFolder" "C:\Documents and Settings\User\My Documents\My Dropbox\"

2. W dotychczasowej lokalizacji utwórz symlinka.

junction "C:\Path\To\DesiredFolder" "C:\Documents and Settings\User\My Documents\My Dropbox\DesiredFolder"

or

mklink /D "C:\Path\To\DesiredFolder" "C:\Users\Steve\Documents\Dropbox\DesiredFolder"

GUI:

Jeśli wolisz klikać zamiast wpisywać komendy możesz skorzystać z Link Shell Extension.

OS X i Linux

Możesz utworzyć symlink komendą ln.

ln -s /path/to/folder/name_desired_folder/ ~/Dropbox/desired-folder

Podobnie jak w Windows można skopiować folder do folderu dropboksa i utworzyć linka w oryginalnej lokalizacji.

(Więcej informacji o komendzie ln dostarczy komenda man ln)

Polecenie ln dziął również z plikami:

ln -s ~/Dropbox/desired-file /path/to/folder/name_desired_file

W przypadku tworzenia linków do poszczególnych plików zdarza się zamiana linka na plik i zgubienie synchronizacji więc lepiej tworzyć linki do folderów.

Pytanie: Czy można użyć tzw. „twardego linka”?
Odpowiedź: Nie, dropbox podczas synchronizacji nadpisuje plik zrywając link twardy. Poprawnie działają tylko symlinki.

Uwaga: W OSX nie można przenosić drzewa OSX Applications do dropboxa. Liczba plików w tym drzewie przekracza możliwości synchronizacji powodując problemy.

Kolorowa drukarka laserowa OKI C5950n

2010-04-27T14:26:00.005+02:00

Z drukarkami firmy OKI miałem do czynienia od lat, poczynając od zakupionej 10 lat temu czarno-białej OKI 20/n (przy okazji wytrzymała 10 lat! praktycznie bez serwisu i konserwacji) więc po pozytywnych doświadczeniach z drukarkami tej firmy poszukując kolorowego laserka zwróciłem uwagę przede wszystkim na jej produkty. I nie zawiodłem się. Do typowych, biurowych zastosowań drukarka nadaje się znakomicie. Czas oczekiwania na wydruki (według producenta 8-9 sekund) może się wydać dość duży ale drukarka nadrabia z nawiązką prędkością wydruku (26 stron/min kolor i 32 str/min w czerni). Dodatkową choć w praktyce rzadko stosowaną funkcją jest druk dwustronny.

Użytkowanie

No dobrze, czas na kilka uwag praktycznych. Drukarki używałem zarówno z systemem Windows XP jak i Ubuntu Linux nie napotkałem żadnych problemów związanych z obsługą po stronie systemu i sterowników (pomimo że na oficjalnej liście producenta Linuksa niet). Drukarka jest niestety dość wrażliwa na rodzaj załadowanego papieru, w szczególności sprawia problemy przy próbach wydruku na papierze bardzo gładkim oraz zbyt sztywnym. W praktyce ogranicza to możliwość robienia wizytówek, dyplomów i tym podobnych wydruków. Cecha ta dotyczy nie tylko tego modelu OKI ale większości drukarek w których papier jest kilkakrotnie odwracany na wałkach. Drukarka poradziła sobie za to lepiej od swych czarno-białych krewniaków z kopertami. O ile drukarki serii B4300 i B4600 mają tendencje do strasznego zagniatania kopert po wypluciu z C5950 koperta nie wyglądała jak wydarta psu z gardła.

+ szybki wydruk
+ wydruk kopert

- problemy z grubym i gładkim papierem

Podstawowa specyfikacja

* Języki opisu strony drukarki PCL 6 (XL3.0) i PCL5c, PostScript 3 (klon), SIDM (IBM-PPR, EPSON-FX), PDF Direct Print v1.5
* Rozdzielczość Wielopoziomowa technologia ProQ2400 1200 x 600dpi
* Szybkość drukowania 26 str./min w kolorze 32 str./min w czerni

Pełna specyfikacja
Dostępne konfiguracje

* Model C5950n, C5950dn, C5950dtn, C5950cdtn

Podłączenia i zgodność

* Języki opisu strony drukarki PCL 6 (XL3.0) i PCL5c, PostScript 3 (klon), SIDM (IBM-PPR, EPSON-FX), PDF Direct Print v1.5
* Zgodność z systemami operacyjnymi Windows 2000 / XP Home / XP Professional / XP Professional x64 / Server 2003 / Server 2003 for x64 / Vista (32-bit) / Vista (64-bit) / Mac OS X PowerPC 10.2.8 lub nowszy / Mac OS X Intel 10.4.4 lub nowszy
* Interfejs standardowy Hi-Speed USB 10/100-TX Ethernet

Materiały eksploatacyjne

* Zespół bębna 20 000 stron A4 (przy wydrukach 3-stronicowych)
* Inne materiały eksploatacyjne Pas transferu: 50 000 stron A4 (przy wydrukach 3-stronicowych) Zespół utrwalający: 50 000 stron A4 (przy wydrukach 3-stronicowych)
* Toner Toner czarny i tonery kolorowe dostarczone z nowym urządzeniem: 1 500 stron A4 (przy wydrukach 3-stronicowych) Toner czarny: 8 000 stron A4 (przy wydrukach 3-stronicowych) Tonery kolorowe: 6 000 stron A4 (przy wydrukach 3-stronicowych)

Pozostałe dane techniczne

* Napięcie zasilania Jednofazowe 220-240VAC
* Waga C5950n > około 26kg (ze wszystkimi materiałami eksploatacyjnymi) C5950dn > około 29kg (ze wszystkimi materiałami eksploatacyjnymi) C5950dtn > około 36kg (ze wszystkimi materiałami eksploatacyjnymi) C5950cdtn > około 51kg (ze wszystkimi materiałami eksploatacyjnymi)
* Głośność Podczas pracy: do 55.6 dB(A) W stanie czuwania: 37 dB(A) W trybie oszczędzania energii: prawie bezgłośnie
* Gwarancja 36 miesięcy, naprawa w ciągu 24 h w miejscu instalacji lub sprzęt zastępczy. Wieczysta gwarancja na listwę LED.
* Temperatura 10°C do 32°C (rekomendowana: 17°C do 27°C)
* Wymiary (szer. x gł. x wys.) C5950n > 339,5x400x528mm C5950dn > 339,5x400x621mm C5950dtn > 486,5x400x621mm C5950cdtn > 911,5x400x621mm
* Częstotliwość zasilania 50/60Hz +/-2%
* Wilgotność 20% do 80% (rekomendowana: 50% do 70%)

Podawanie papieru

* Rodzaje papieru A4, A5, B5, A6
* Pojemność tacy odbiorczej 250 arkuszy stroną zadrukowaną do dołu 100 arkuszy stroną zadrukowaną do góry
* Drukowanie dwustronne C5950n > opcja C5950dn > standard C5950dtn > standard C5950cdtn > standard
* Standardowe podajniki papieru 300 arkuszy o wadze 80g/m2
* Rodzaje kopert 10 kopert (Com-9, Com-10, DL, Monarch, C5)
* Dodatkowe podajniki papieru 530 arkuszy o wadze 80g/m2
* Podajnik ręczny 100 arkuszy o wadze 80g/m2
* Niestandardowy format papieru Etykiety (Avery 7162, 7664, 7666) Rozmiar niestandardowy (do 1200mm długości, w tym banery) Folie transparentne
* Gramatura papieru Podajnik 1: 64-120g/m2 Opcjonalny podajnik 2: 64-176g/m2 Podajnik uniwersalny: 75-203g/m2

Wydajność

* Czas pierwszego wydruku 9 sekund w kolorze 8 sekund w czerni
* Pamięć (standard) 256MB
* Wydajność miesięczna 60 000 stron
* Pamięć (maksymalnie) 768MB
* Rozdzielczość Wielopoziomowa technologia ProQ2400 1200 x 600dpi
* Pamięć - standard / maksymalnie 256MB/768MB
* Pamięć dodatkowa 256MB lub 512MB
* Czcionki Czcionki skalowalne: 87 PCL i 136 PostScript Czcionki bitmapowe PCL OCR-A/B Kody kreskowe
* Szybkość drukowania 26 str./min w kolorze 32 str./min w czerni
* Szybkość druku w kolorze A4 26 str./min
* Szybkość druku w czerni A4 32 str./min

D-Link KVM Switch DKVM-4U

2010-02-26T13:53:00.004+01:00

Czasami zachodzi potrzeba równoczesnego podłączenia do jednego monitora i klawiatury kilku komputerów. Najczęściej rozwiązania takie stosuje się w serwerowniach. Postanowiłem jednak sprawdzić jak KVM switch sprawdzi się w troszkę innym zastosowaniu. Ale po kolei:

W pudełku
W pudełku znajduje się Switch, dwa kable VGA+USB i wielojęzyczna instrukcja „dla opornych”. Niestety producent zapomniał, że urządzenie ma 4 porty. Co tam. Nie zapomniał po prostu liczy że klient sobie dwa brakujące kabelki dokupi.

Działanie
Do switcha podpiąłem klasycznego „biurkowca” i netbooka MSI Wind. W założeniu miało być to wygodniejsze niż obracania się na krześle do jednej bądź drugiej klawiatury. I w zasadzie było... tylko urządzenie zachowywało się co najmniej dziwnie. Nie zaobserwowałem co prawda problemów z podłączeniem urządzeń – zarówno Windows XP jak i Linux Ubuntu 9.04 bez wołania o sterowniki podłączył mysz i klawiaturę, ale rozdzielczości ekranu... pożal się Boże. Co uruchomienie komputery zapodają na ekran inne rozdzielczości z rzadka tylko wyświetlając optymalne dla monitora 1440x900 punktów. Problem może wynikać z niedostosowania sprzętu do monitora panoramicznego (Samsung SyncMaster 940NW), takie cyrki nie powinny jednak wystąpić. Co ciekawe Windows XP szaleje dużo bardziej. Linux po prostu trzyma się swojej zaprogramowanej rozdzielczości – w przypadku netbooka 1024x600 i nie chce się przestawić na inną, w XP musiałem ustawić 1280x768 (właściwego trybu nie było na liście), a czasami znienacka wskakuje 1440x900, po restarcie znikając.

Wnioski
Bez wątpienia DKVM-4U sprawdzi się w serwerowni, gdzie korzystamy sporadycznie z konsoli i w większości przypadków mamy podpięty stary monitor CRT albo panel 15'', ale nie polecałbym go do zastosowań biurkowych typu PC + netbook.

- tylko dwa kabelki
- cyrki z rozdzielczością

+ urządzenie nie wymaga zasilacza
+ komputery rozpoznają urządzenie bez instalacji sterowników

PIT-y 2009 z Ministerstwa Finansów

2010-01-22T13:42:00.007+01:00

Na stronie Ministerstwa Finansów udostępniona została aplikacja umożliwiająca złożenie rocznego rozliczenia podatkowego przez internet. Co ważne możliwość złożenia zeznania mają również osoby nie posiadające kosztownego kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Na liście zeznań za 2009 r. znajdują się: PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38, PIT-39. Ministerstwo udostępniło również załączniki do deklaracji: PIT/B, PIT/D, PIT-2K, PIT/M, PIT/O, PIT/ZG, PIT/Z, SSE-R.

Znajdująca się na stronie aplikacja napisana została (podobnie jak opisywany przeze mnie wcześniej program Apetito) w technologii AdobeAir i działa nie tylko pod systemami Windows ale również pod Linuksem i MacOS. Program wymaga Do poprawnej pracy zainstalowanego Adobe Acrobat Reader w wersji co najmniej 8.1.4 i Flash Player 9.0.115 lub nowszy. Na podstawie dotychczasowych doświadczeń z programami w technologii Air sugerowałbym przed przystąpieniem do instalacji zaktualizować te programy do najnowszych wersji.

Sama instalacja jest w pełni automatyczna i ogranicza się do kliknięcia na element flash umieszczony na stronie i potwierdzenia kilku ustawień w kreatorze. Jeżeli środowisko uruchomieniowe Air nie było wcześniej zainstalowane nastąpi jego pobranie i instalacja bez wymagania dodatkowych czynności. Podczas instalacji zostanie utworzona ikona na pulpicie oraz odpowiednie wpisy w menu.

Program przypomina wiele dostępnych w internecie PITY-cośtam. Opiera się na interaktywnych formularzach pdf, których obsługa pojawia się już w wersji 8 Adobe Readera. Co ważne aplikacja obsługuje profile (co za tym idzie można z jego pomocą opracowywać deklaracje dla kilku osób) oraz pozwala na zapisanie kopii roboczych formularzy. Aplikacja zawiera również podstawowe akty prawne określające zasady rozliczenia podatku. Nie znalazłem jednak instrukcji „krok po kroku” dla poszczególnych deklaracji podobnej do ulotek rozdawanych w Urzędach Skarbowych wraz z formularzami PIT. Ułatwieniem przy wypełnianiu jest pomoc „w chmurkach” po najechaniu kursorem myszy na pole formularza. Wykonywana jest natomiast weryfikacja wprowadzonych danych.

PIT-y można przesłać do Urzędu Skarbowego nie opuszczając programu. Program monitoruje również system Elektronicznej Skrzynki Podawczej urzędu w celu pobrania Urzędowego Poświadczenia Odbioru, które stanowi dokument poświadczający złożenie deklaracji. Jako zamiennik dla kwalifikowanego podpisu elektronicznego zastosowano pytanie o kwotę przychodu wskazaną w zeznaniu lub rocznym obliczeniu podatku za 2008 r., którą to informację (przynajmniej w teorii) powinien posiadać jedynie podatnik i Urząd Skarbowy. Niestety dla małżeństw chcących rozliczać się wspólnie jest jedna drobna „przeszkadzajka”. Przed wysłaniem deklaracji jedno z małżonków powinno podpisać i dostarczyć do Urzędu Skarbowego upoważnienie na druku UPL-1. W razie niedostarczenia osoby wysyłające wspólne zeznania przez internet mogą być wzywane celem jego uzupełnienia.

Wesołych Świąt!

2009-12-23T08:15:00.000+01:00

Zdrowych, radosnych, pogodnych,
pełnych szczęśliwych chwil,
w rodzinnej atmosferze spędzonych
Świąt Bożego Narodzenia
oraz
wszelkiej pomyślności w życiu prywatnym
i wielu sukcesów w życiu zawodowym
w nadchodzącym Nowym Roku

Projektor multimedialny LG HS200G

2009-12-04T15:03:00.003+01:00

Z pewną taką nieśmiałością podszedłem do nowego projektorka ze stajni LG. Takie toto małe. Co to w ogóle potrafi? A pomimo niewielkich rozmiarów potrafi całkiem sporo. Przede wszystkim spodoba się fanom oglądania filmów na dużym ekranie, został bowiem wyposażony w funkcję odtwarzania filmów (również DivX) wprost z pamięci USB. Wreszcie nie ma potrzeby podłączania komputera tylko po to żeby zrobić domowy seans filmowy. Oprócz gniazda USB na tylnej ściance urządzenia znajduje się standardowe wejście VGA, Audio/video IN oraz złącze HDMI. Wbudowany 1-watowy głośniczek jest trochę za słaby ale można podłączyć zewnętrzne głośniki poprzez gniazdo słuchawkowe. Niestety podczas odtwarzania z USB nie ma możliwości podłączenia dźwięku w standardzie 5.1. Projektor można zabezpieczyć przed kradzieżą za pomocą popularnego w laptopach złącza typu Kensington Lock. Sercem urządzenia jest lampa oparta na diodach LED dzięki czemu osiągnięto całkiem sporą żywotność sięgającą teoretycznie 30 000 h. W praktyce spodziewałbym się połowy tego czasu ze względu na utratę jasności występującą w diodach LED. Ze względu na użytą technologię projektor sprawdzi się przede wszystkim w dobrze zaciemnionych pomieszczeniach i na małych salach ale wynika to po prostu z dobrego dostosowania do zastosowań - niewielkie rozmiary i mobilność rekompensują tą niedogodność. Jeśli planujemy wykład dla dwustu słuchaczy na auli Uniwersytetu po prostu musimy wziąć coś większego.

Obraz przy wyłączonym oświetleniu:

I to samo w świetle kilku świetlówek:

SPECYFIKACJA TECHNICZNA
Rozdzielczość maksymalna SXGA (1280 x 1024)
Współczynnik kontrastu 2000 :1
Jasność 200 ANSI lumen
Format obrazu (standardowy) 4:3
Maksymalna wielkość obrazu 80 cali

Wyposażenie:
instrukcja obsługi, kabel VGA, kabel zasilający, karta gwarancyjna, pilot, torba
Gwarancja 36 miesięcy
Gwarancja na lampę 12 miesięcy
Typ matrycy LED
Moc lampy brak danych
Żywotność lampy 30 000 h
Głośniki 2 x 1 W

+ małe rozmiary
+ duża żywotność
+ odtwarzanie filmów i zdjęć z USB
+ cena

- słaba jasność

Smacznego!

2009-11-25T07:23:00.001+01:00

Dziś może trochę nietypowo ale natrafiłem na fajny programik typu „książka kucharska”. Programik nazywa się „Apetito” i został napisany w technologii Adobe Air. Daje to możliwość oceny zarówno samego programu jak i samej platformy Air. Tradycyjnie do testów użyłem komputery z systemem Ubuntu Linux w wersjach 9.10 i dość już archaicznej 7.10. Na Ubuntu Karmic Koala (9.10) instalacja przebiegła bez zarzutu. Po kliknięciu w przeglądarce na flashowy przycisk „zainstaluj” zostało pobrane zarówno środowisko uruchomieniowe jak i sama aplikacja. Instalator wymaga uprawnień użytkownika ale bezproblemowo współpracuje z mechanizmem sudo, wyświetlając monit o podanie hasła. Jako domyślna lokalizacja programu zostaje zaproponowany /opt i na pulpicie pojawia się ładna ikonka. Gorzej na Ubuntu 7.10 – tu instalacja Adobe Air wymagała pobrania ręcznego pakietu instalacyjnego (.bin) i nadania atrybutu „wykonywalny”. Sam programik „Apetito” nie dał się zainstalować, wielokrotne klikanie na umieszczony na stronie przycisk pozostawało bez rezultatu. Możliwe że winna stara wersja przeglądarki Mozilla Firefox lub Adobe Flash, ale twórcy programu też nie są według mnie bez winy – mogli udostępnić plik instalacyjny do pobrania i instalacji za pomocą „Adobe AIR Application Installer”.

Wróćmy do samego programu. „Apetito” pozwala na zaznaczenie produktów znajdujących się w lodówce i podpowiada przepisy, w których można je wykorzystać. Przepisy są automatycznie pobierane z serwisu www.niemarnuje.pl, a całą kampanię firmują Banki Żywności. Pomimo że nie jestem fanem wodotrysków, aplikacja wizualnie mi się podoba. Nie zaobserwowałem jak dotąd problemów z działaniem i dostępem do serwisu internetowego. Wszystkim lubiącym gotowanie serdecznie polecam. „Apetito” można pobrać ze strony http://kreatywnybazar.pl/2009/10/07/bon-apetito-wyprobuj-nowa-aplikacje-adobe-air/.

Instalacja i krótki test routera TP-LINK TD-W8901G

2009-11-17T21:44:00.007+01:00

Zostałem poproszony o skonfigurowanie routera TP-LINK TD-W8901G do pracy z usługą Neostrada TP. Niestety konfigurowałem urządzenie „na sucho” bez dostępu do linii DSL. W większości przypadków taka konfiguracja udaje się bez problemu pod warunkiem, że linia TP S.A. jest skonfigurowana standardowo (zdarzają się dziwne ustawienia) a usługa została już aktywowana i mamy nazwę użytkownika oraz hasło. Ale po kolei...

Pudełeczko zawiera router, antenę, zasilacz, kabel UTP, 2 kable telefoniczne, płytę cd z oprogramowaniem, rozdzielacz sygnału telefonicznego (z wbudowanym filtrem szumów, co ujawniły dopiero dokładne oględziny bo napisy przy gniazdkach są mało widoczne), instrukcję i kilka ulotek.

Samo urządzenie sprawia pozytywne wrażenie. Co prawda de gustibus czy jakoś tak ale mnie czarno - biały design routera się podoba. Plastik wygląda solidnie a antenka po przykręceniu nie opada.

Moją uwagę przyciągnęła dziwna „kserówka” wciśnięta pomiędzy załączona do routera dokumentację. Jej tytuł „Instrukcja instalacji dla TD-W8901G ver: 3.0 i 3.1” nie mówił wszystkiego o zawartości i powinien raczej brzmieć „Instrukcja instalacji dla usługi Neostrada TP”, bo właśnie ten konkretny przypadek został w niej opisany. Postanowiłem skorzystać z tej (nieoczekiwanej, duży plus) pomocy.

Początek standardowo: podłączenie zasilania i komputera kablem sieciowym. DHCP zadziałało więc po chwili miałem dostęp do routera. Standardowo łączymy się za pomocą przeglądarki internetowej na adres http://192.168.1.1 jako nazwę użytkownika podając admin i hasło admin.

Przejdźmy do konfiguracji Neostrady. Z menu wybieramy Advanced Setup->ADSL i z rozwijanych list ADSL Mode: G DMT i ADSL Type: A/I/L/M. Potwierdzamy Save.

W kolejnym kroku przechodzimy do menu Interface Setup->Internet, wyświetlamy listę wszystkich skonfigurowanych połączeń (przycisk PVC Summary) i sprawdzamy, które posiada VPI=0 i VCI=35. W przypadku konfigurowanego przeze mnie urządzenia było to PVC2.

Wybieramy to połączenie z listy rozwianej...

...i przechodzimy do wyboru enkapsulacji – należy zaznaczyć PPPoA/PPPoE. Po wybraniu tej opcji pojawi się nowa sekcja ustawień, w której wpisujemy nazwę usługi Neostrada – nazwę użytkownika i hasło (jeśli podłączamy neostradę po raz pierwszy używamy nazwę rejestracja@neostrada.pl i hasło rejestracja) oraz wybieramy PPPoA VC-Mux w polu Encapsulation (tu drobna uwaga – czasami zamiast tego działa PPPoE VC-Mux, trzeba eksperymentalnie). Wciskamy SAVE i urzadzenie po chwili powinno umożliwić dostęp do internetu.

Kolejnym krokiem powinno być ustawienie parametrów połączenia bezprzewodowego (Interface Setup->Wireless). Domyślnie urządzenie nie korzysta z klucza i w żaden sposób nie autoryzuje użytkownika. Ustawienia dobieramy w zależności od miejsca zamieszkania, przeznaczenia sieci i poziomu paranoi. W żadnym wypadku nie polecam pozostawiania sieci bez szyfrowania ale jeśli mieszkamy na uboczu to nie warto spowalniać sobie połączenia przez wymyślne szyfrowanie. Na blokowisku radzę dać szyfrowanie na max i dodatkowo ręcznie wpisywać dozwolone adresy MAC. W firmie obowiązkowo max.

Przejrzałem opcje oferowane przez router. Szczególnie ciekawie wygląda rozszerzenie firewalla o funkcję SPI. Na pewno możemy zyskać w ten sposób na bezpieczeństwie.

Zawarte w menu opcje, takie jak obsługa v-lanów, SNMP, dyndns i wiele innych zasługują na wysoką ocenę urządzenia. Wielokrotnie konfigurowałem dużo droższe routery, które nie miały nawet połowy tych możliwości. Duży plus w kategorii cena oraz możliwości/cena.

+ cena
+ bogate opcje konfiguracyjne
+ dokumentacja
+ firewall

- krótki kabel sieciowy

Instalacja Windows 7 (w obrazkach)

2009-11-06T08:34:00.014+01:00

Instalacja Windows7, czas start. Godzina 12:23.

Na początek musimy dokonać wyboru ustawień językowych...

...i zgodzić się na warunki umowy licencyjnej.

Wybór instalacji upgrade/niestandardowa. Instalacja niestandardowa pozostawia kopię poprzedniego systemu w folderze "Windows.old". Czasem może być przydatne.

Wybieramy partycję na której zainstalujemy Windows...

... i leci kopiowanie.

Restarcik.

Kończenie instalacji.

Windows pyta się o nazwę użytkownika. Niestety Windows 7 "nie marudzi" jak pozostawimy puste hasło. Jako że "uświadamianie" użytkowników jest lepsze niż stosowanie zabezpieczeń systemowych byłoby lepiej jakby wyskoczyło jakieś czerwone okienko pt. "Nie ustawiłeś hasła/ zalecamy ustawienie.../hasło powinno się składać...".

Kod aktywacyjny - tego nie mogło zabraknąć.

Potwierdzamy ustawienia aktualizacji.

Gotowe. Godzina: 12:54. Instalacja systemu trwała około pół godziny.

Jak widać komputer na którym instalowałem Windows 7 spełnia wszelkie wymagania. Pod maską Core 2 Quad, 2,34 GHz i 4GB RAM.

Jedyny problem jaki napotkałem przy instalacji programów dotyczył niezgodnego antywirusa Pandy. O dziwo - odkąd mam do czynienia z różnymi wersjami Windows po raz pierwszy "automagiczne" narzędzie pomocy pokierowało mnie wprost na stronę producenta z nową wersją programu, sugerując równocześnie, że mogę wyszukac coś innego jeśli Panda nie che działać. Przeciętny Kowalski z taką pomocą nie miałby problemu. Czyżby koniec komunikatu "skontaktuj się z administratorem'?

Na koniec standardowy zestaw programów. Żadnych problemów poza wspomnianą wcześniej Pandą.

Dropbox

2009-10-08T09:40:00.000+02:00

Używaliście kiedyś dysku sieciowego? Ja przez długi czas nie miałem przekonania do korzystania z takich usług. Dlaczego? Bo większość dostępnych rozwiązań przywiązane było do jedynego słusznego systemu a praca przez przeglądarkę sprowadza to wygodne narzędzie do funkcjonalności zwykłego ftp-a. W czym objawia się przewaga Dropbox-a? Głównie w dostępności na wszystkich głównych systemach operacyjnych: Windows, Linux i MacOS. Umożliwiająca synchronizację aplikacja dostępna jest również dla iPhone i iPod Touch. Z Dropbox-a korzystam na Ubuntu Linux 9.04, 7.04 oraz Microsoft Windows XP Home. W przypadku Ubuntu pobiera się plik *.deb zawierający frontend aplikacji – moduł integracyjny ze środowiskiem Gnome i managerem plików Nautilus. Uruchamiając program zostajemy poproszeni o pobranie i instalację własnościowego demona obsługującego „w tle” synchronizację z serwerami dropbox. Istnieje możliwość instalacji na kilku kontach użytkowników równocześnie. Po uruchomieniu programu (trzeba dopisać do System=>Preferencje=>Programy startowe) w zasobniku pojawia się ikonka niebieskiego pudełeczka. Ikonka sygnalizuje status programu: samo pudełeczko – brak polączenia, pudełeczko z niebieskim kółkiem – synchronizacja, pudełeczko z zielonym „ptaszkiem” - wszystkie pliki zsynchronizowane. Pod Windows instalacja przebiega standardowo i aplikacja tworzy podobną ikonkę w zasobniku systemowym.
Co zyskujemy korzystając z Dropbox-a? Przede wszystkim „wirtualny pendrive” o pojemności 2GB (możliwe zwiększenie do 3GB w wersji bezpłatnej lub zapłacenie za dodatkową pojemność). Pliki są synchronizowane pomiędzy komputerami w trybie online. Możliwa jest również praca offline – pliki są przechowywane na dysku lokalnym każdego z komputerów i synchronizowane w momencie podłączenia do sieci. Oprócz tego dostępna jest funkcja wersjonowania plików. Funkcja ta może przydać się w sytuacji równoczesnej edycji tego samego pliku z kilku komputerów ale również chroni przed przypadkowym skasowaniem pliku bądź jego zawartości. Dropbox udostępnia również folder publiczny, umożliwiający przesłanie pliku na zasadzie skopiowania do „public”, kliknięcia prawym klawiszem na ikonce pliku, dalej Dropbox=>Copy public link i wklej w e-mailu, komunikatorze itp. Istnieje również folder „Photos” tworzący internetową galerie zdjęć. Kolejna funkcją jest tworzenie prywatnych folderów udostępnionych. Wymaga to podania identyfikatorów użytkowników, którzy mogą uzyskać dostęp do plików a pliki zostaną doliczone do limitów miejsca każdego użytkownika (nie da się w ten sposób zwiększyć miejsca łącząc kilka kont).
W jaki sposób można zwiększyć pojemność konta darmowego? Istnieje system referrali pozwalający na zwiększenie pojemności do 3GB przy czym powiększane są zarówno konto użytkownika rekomendującego usługę jak i nowego. Jeżeli mój post przekonał Cię do zainstalowania dropbox-a byłbym wdzięczny za skorzystanie z mojego linku refferal: https://www.getdropbox.com/referrals/NTE1OTk5NzI5.
Dropboxa można wykorzystywać nie tylko do zwykłego przenoszenia i przechowywania plików ale przede wszystkim do synchronizacji danych między komputerami, np. skonfigurowałem komunikator Pidgin do korzystania z dzielonego profilu, co zapewnia nie tylko synchronizację list kontaktów ale również historii wiadomości i zdarzeń. Podobnie można zrobić z zakładkami, pocztą (choć tu drobna uwaga – skrzynka pocztowa bez problemu potrafi rozrosnąć się powyżej 2-3GB więc wymaga to częstego kasowania wiadomości). Dobrym pomysłem jest również przechowywanie bazy haseł przy wykorzystaniu aplikacji typu „password manager”. Masz inny pomysł na zastosowanie dysku sieciowego? Zapraszam do dyskusji.

+ dostępność dla różnych systemów operacyjnych
+ kopie zapasowe na kilku komputerach
+ wersjonowanie

- niewolne komponenty oprogramowania
- stosunkowo niewielka pojemność

CDMA v2 czyli modem ADU635

2009-10-07T09:38:00.002+02:00

Od miłego Pana z TP S.A. Dostałem na króciutki teścik modem 3G/CDMA ADU635. Urządzenie jest dostępne w ofercie Orange Free i w odróżnieniu od opisywanego wcześniej Axesstel-a potrafi współpracować nie tylko z nie wszędzie dostępną siecią w technologii CDMA – oficjalnie CDMA ma działać przede wszystkim na terenach wiejskich – ale również potrafi skorzystać z sieci telefonii komórkowej oferując połączenia GPRS/EDGE i 3G. Więc po kolei: podłączyłem modem do netbooka, szybka konfiguracja z kreatora poprzez Managera Połączeń (Ubuntu 9.4) i internet działa. Szybko, łatwo i przyjemnie. Modem był wcześniej aktywowany w sieci więc nie wiem czy „pierwszy rozruch” przeszedłby równie prosto czy wymagałby jak Axesstel wpisania pinu spod Windows. Przejdźmy do jakości połączenia. Podczas testu nie udało mi się uzyskać połączenia z nadajnikiem CDMA a jedynie zwykły GPRS. Wygląda na to że modem nie wybiera połączenia o największej dostępnej przepustowości a o najsilniejszym sygnale co nie zawsze idzie w parze. W tej lokalizacji powinno działać CDMA z przepustowością około 200kbps. Niewykluczone, że oprogramowanie dla Windows posiada funkcję wymuszenia rodzaju transmisji ale tego elementu nie testowałem. Podsumowując: modemik jest dobrą alternatywą dla innych modeli ze względu na szeroki zakres obsługiwanych technologii dla zastosowań mobilnych (internet jest wszędzie), jednakże w warunkach domowych polecałbym raczej urządzenie posiadające funkcje routera i dostosowane do lokalnej specyfiki.

+ różne technologie
+ współpraca z Linuksem

- duży rozmiar
- nie zawsze optymalny wybór sieci

CDMA w Orange – rozpoznanie bojem

2009-09-17T09:36:00.002+02:00

Parę dni temu wylądowało na moim biurku czarne pudełko z pomarańczowym logiem Orange wraz z adnotacją: przetestuj działanie nowej oferty mobilnego internetu w naszej okolicy. Pudełeczko zawierało router Axesstel MV410R ( ze względu na cztery anteny zwany „diabełkiem”) umożliwiający korzystanie z internetu za pośrednictwem nowej na naszym rynku metody dostępu CDMA (ang. Code Division Multiple Access). Według instrukcji router potrafi uzyskać maksymalną szybkość transmisji 3.1 Mbps (w trybie 1xEXDO Rev.A) co w połączeniu z dobrym pokryciem nadajników powinno uczynić z tej oferty realny zamiennik dla Neostrady TP w miejscach gdzie nie ma technicznych możliwości budowy infrastruktury kablowej lub ze względu na odległości byłoby to nieopłacalne. Przejdźmy więc do testów.

Uruchomienie

Wewnątrz pudełka znalazłem router wraz z zasilaczem, antenki, kabel usb i ethernet oraz baterię umożliwiającą pracę przy braku zasilania sieciowego. Dodatkowo znalazłem tam instrukcję, płytę CD i kilka ulotek ze „wspaniałymi ofertami”. Ulotki zignorowałem i zabrałem się za przeglądanie instrukcji. Lektura ta zrodziła we mnie obawę że mogę zapomnieć o metodzie „włącz i używaj”. I rzeczywiście. Po włożeniu karty SIM/R-UIM (chwilę szukałem gdzie, okazało się że slot na kartę znajduje się z tyłu urządzenia w miejscu przeznaczonym do montażu baterii) i podłączeniu zasilania router zamrugał wszystkimi kontrolkami i... zgasły wszystkie prócz jednej. Marzenia o skorzystaniu z sieci bezprzewodowej do konfiguracji urządzenia legły w gruzach. Trza się brać za kabel. Postanowiłem skorzystać z kabelka sieciowego (USB nie lubię, mój OS zresztą też). Po podłączeniu komputer skonfigurował sieć przez dhcp. Jeszcze tylko odpalenie przeglądarki i połączenie z ip bramy domyślnej (hasło admin:admin), kilka kliknięć i połączenie bezprzewodowe zadziałało. Kolejnym krokiem było zapoznanie się z interfejsem konfiguracyjnym. Opcji w sumie nie za wiele ale znalazłem w praktyce wszystko czego bym się spodziewał w routerze szerokopasmowym przeznaczonym dla segmentu SOHO. Nadszedł czas na zestawienie połączenia z operatorem. I tu ZONK! Producent nie przewidział możliwości wprowadzenia (lub wyłączenia) kodu PIN za pomocą przeglądarki (daję duży „minus”). Odpowiednie oprogramowanie jest na płycie bądź mógłbym je pobrać z internetu gdyby nie „drobniutki” problem – w netbooku nie zmieścił się napęd CD a internet właśnie chciałem uruchomić. Z przekory zadzwoniłem na infolinię i udając blondyna (nie, nie jestem) poprosiłem o pomoc. Oczywiście nie dowiedziałem się nic czego nie wiedziałbym wcześniej – główną podpowiedzią było „skopiować z cd na pendrive”. Jako alternatywę zasugerowano mi wizytę w salonie co podejrzewam typowy „lajkonik” próbujący wieczorem (a wspomniałem że to wieczór?) uruchomić internet skwitowałby mało cenzuralną wiązanką. Zadałem też pytanie o dostępność oprogramowania dla Linuksa i usłyszałem jednoznaczne „TAK, na płycie”. Prawda! Tyle że ta trzecia według Tishnera. Na płycie CD znalazłem jedynie oprogramowanie dla Windows Vista, Xp i Me. Użytkownicy innych systemów mogą spodziewać się problemów. Aplikacja była niezbędna do jednorazowego wpisania kodu PIN i kliknięcia „wyłącz PIN”. Od tej pory router po włączeniu nawiązywał połączenie automatycznie. Po co takie rozwiązanie? Nie wiem. Chyba jedynie żeby wkurzyć klientów nie posiadających „jedynego słusznego” systemu. Nadszedł czas na test najważniejszy a więc...

Prędkość transmisji

Do pomiarów zaprzęgnąłem popularny czeski serwis dsl.cz. Pomiar tą metodą może nie jest zbyt dokładny ale ponieważ byłem jedynym korzystającym z łącza użytkownikiem mogłem jego wyniki (w pewnym przybliżeniu) przyjąć za zgodne z rzeczywistością. Według testu dysponowałem łączem o przepustowości około 128-220kbit/s. To zdecydowanie mniej od prędkości maksymalnej ale również zdecydowanie mniej od deklarowanego przez operatora megabita. Nawet jeśli dokładność pomiaru pozostawiała sporo do życzenia czas oczekiwania na załadowanie strony mówił sam za siebie. Przetestowałem również zasięg połączenia Wlan – bez zastrzeżeń. Stabilne połączenie uzyskałem nawet po wyjściu przed dom co przy przedwojennych, ceglanych murach kamienicy uważam za dobry wynik.

Dzień drugi

...czyli testy w terenie. Słabe osiągi w kolejnej lokalizacji skłoniły mnie do ponownego zerknięcia na mapkę zasięgu. I owszem – nasza miejscowość oznaczona jest ładnym żółtym kolorkiem ale najbliższy nadajnik działający w systemie CDMA znajduje się za lasem, w odległości około 8 kilometrów. No to co? Wsiedliśmy w auto i pojechaliśmy do miejscowości położonej co prawda bliżej nadajnika (5-6km) ale za to pomiędzy lasami i w dołku. W miejscowości tej złapanie zasięgu telefonii komórkowej graniczy z cudem. I tu miła niespodzianka – jest 1Mbit! Maksymalnie test pokazał 1,2 co jest wynikiem całkiem dobrym (wręcz rewelacyjnym) w miejscu gdzie nawet GPRS rwie połączenia a o EDGE można pomarzyć.

Dzień trzeci

Testów w terenie ciąg dalszy. Jadąc przeciwległym kierunku od mojej miejscowości siła sygnału znów rosła. Nie jestem natomiast zadowolony z jakości połączenia w punkcie centralnym gminy (czyli praktycznie pod nadajnikiem Orange – nadajnikiem który „zapomnieli” doposażyć w technologię CDMA). Konieczność łączenia z odległymi o 8-10 kilometrów lokalizacjami obniża prędkość do poziomu EDGE.

Praca routera

Router większość czasu zachowywał się poprawnie ale zaobserwowałem pewne krzaczki. Kilkakrotnie próby nawiązania łączności po sieci bezprzewodowej kończyły się na resecie urządzenia i ponawianiu prób. W miejscu, w którym routerek ma zostać zainstalowany na stałe nie udało mi się uzyskać połączenia z żadnego z komputerów. Sieć była widoczna ale komputery nie pobierały adresu po dhcp. Być może ma to związek z zestawieniem (bądź nie zestawieniem) połączenia zewnętrznego ale jeśli tak byłoby to zachowaniem nieprawidłowym. Sieć lokalna powinna działać niezależnie od łącza zewnętrznego.

Bateria

Router posiada możliwość pracy na podtrzymywaniu zasilania poprzez dołączaną baterię. W testowanym urządzeniu bateria zapewniła około 3,5 h. Przed rozpoczęciem testu urządzenie ładowało się przez całą noc. Test polegał na zmierzeniu czasu pracy od momentu odłączenia zasilania do wyłączenia routera przy jednym komputerze korzystającym z internetu – na komputerze uruchomione było radio internetowe. Kontrolka na routerze wskazywała poziom sygnału „średni”. Niewykluczone, że w przypadku silniejszego sygnału (podobnie jak w przypadku telefonów komórkowych) czas pracy na baterii byłby dłuższy.

Podsumowanie

Ogólnie CDMA oceniam pozytywnie. Technologia ta na pewno spełni pokładane w niej nadzieje w zakresie dostarczania internetu tam, gdzie jakakolwiek infrastruktura kablowa nie ma racji bytu. Jednakże doświadczenia z testów jasno wskazują, że nie można podpisywać umowy w ciemno. Najpierw konieczne są dokładne testy a instalacja urządzenia na stałe może wiązać się z koniecznością zakupu (i montażu) dodatkowej anteny na zewnątrz budynku. Równocześnie router Axesstel MV410R aż się prosi o uzupełnienie oprogramowania o możliwość podania kodu pin przez przeglądarkę i poprawek związanych z działaniem połączeń bezprzewodowych.

+ nie trzeba utrzymywać linii telefonicznej
+ cena

- konieczność użycia Windows do uruchomienia
- prędkość transmisji
- problemy z routerem
- limity danych

Ubuntu 9.04

2009-09-01T09:26:00.001+02:00

Ponieważ wcześniej używane wersje Ubuntu (7.04 i 8.04) „troszeczkę” się już zestarzały rozpocząłem migrację na wersję dziewiątą - Jaunty Jackalope. Na dzień dzisiejszy pozostały już tylko niedobitki mogę więc pokusić się o pewne wnioski.
Twórcy dystrybucji wykonali dobrą pracę przy tworzeniu dziewiątki. Zaobserwowałem znaczną poprawę w rozpoznawaniu sprzętu – nieliczne nieobsługiwane przez wersję ósmą urządzenia zaczęły prawidłowo działać po aktualizacji (m.in. karta sieci bezprzewodowej w moim netbooku). Przy instalacji urządzeń tylko raz napotkałem na problem, który wymagał ręcznego grzebania i poszukiwań w internecie. Sprawiające ten problem urządzenie – bardzo stary modem gprs – wymagało pobrania ze strony firmware'u i ręcznego skopiowania do /var/lib/firmware. I wszystko. Resztę konfiguracji przejął manager połączeń sieciowych. Testowaliśmy również inne (wcześniej problemowe) urządzenia jak np. modem GPRS/EDGE Huawei z Ery. Włożenie urządzenia uruchomiło kreatora umożliwiającego jego konfigurację. Koniec z grzebaniem po /etc, wszystkie połączenia sieciowe znalazły się w jednym, spójnie napisanym i sprawnie działającym konfiguratorze.
Inną (acz miłą) nowością jaką zauważyłem w Ubuntu 9.04 jest narzędzie „Sprzątanie systemu”. Ten prosty dodatek zastępuje klepane w konsoli apt-get autoremove dając równocześnie większą kontrolę nad wykonywanymi czynnościami.

Pomimo że przed instalacją miałem obawy co do prędkości uruchamiania Ubuntu 9.04 uruchamia się dużo szybciej od swojego poprzednika. Mniejsze wydaje się również obciążenie przy normalnej pracy chociaż na „staruszkach” typu Pentium III rozważałbym pozostawienie wersji siódmej czy nawet szóstej lub użycie Xubuntu z XFCE (chociaż sam na takich komputerach używam 9.04, mogło by być lepiej ale tempo jest akceptowalne).

+ manager połączeń
+ tempo uruchamiania
+ obsługa sprzętu